منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار و مدح خواجه طاهر
باد نوروزی همی در بوستان سامر شود خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
صبح خیزان کاستین بر آسمان افشاندهاند نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۱۳ - گفتار در فضیلت سخن
جنبش اول که قلم برگفت ادیب الممالک : در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر
شمارهٔ ۲۲ - تمثیل
یکی دختری داشت در کار مرگ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - سرو تو، خط کشد ورق نو بهار را
سرو تو، خط کشد ورق نو بهار را نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۰ - نوبت خرمی بستان است
نوبت خرمی بستان است نسیمی : غزلیات
شماره ۳۰ - ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است
ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۸۲ - بلند بختا با بختیان همت تو
بلند بختا با بختیان همت تو رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۳ - النوبة الاولى: قوله تعالى: وَ إِذا سَأَلَکَ و چون پرسند ترا عِبادِی عَنِّی رهیکان من از من فَإِ
قوله تعالى: وَ إِذا سَأَلَکَ و چون پرسند ترا عِبادِی عَنِّی رهیکان من از من فَإِنِّی قَرِیبٌ من نزدیک ام، أُجِیبُ پاسخ میکنم دَعْوَةَ الدَّاعِ خواندن خواننده را. «اذا دعانی» هر گه که مرا خواند، فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی ایدون بادا که پاسخ کنند رهیکان من چون ایشان را فرمایم، وَ لْیُؤْمِنُوا بِی و بمن بگروند چون ایشان را خوانم. لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ (۱۸۶) تا بر راستى و راه راست بمانند. شاطرعباس صبوحی : غزلیات
تلخ و شیرین
گر ز درم آن مه دو هفته درآید مولوی : رباعیات
رباعی ۹۸۰ - چون روبه من شدی تو از شیر مترس
چون روبه من شدی تو از شیر مترس انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح صدر کمالالدین عارض
ای عاقلهٔ چرخ به نام تو مباهی اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۳۷ - دردی است در این دلم که درمانش نیست
دردی است در این دلم که درمانش نیست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۲۵ - آخر غبار خط تو گرد کساد شد
آخر غبار خط تو گرد کساد شد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۵۶ - به حسرت غنچهام یعنی به دلتنگی وطن دارم
به حسرت غنچهام یعنی به دلتنگی وطن دارم سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۲ - چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۶۲ - این زمزمه های شوم را قائل کیست
این زمزمه های شوم را قائل کیست الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۹۹ - دربیان رسیدن موکب همایون امام علیه السلام به قصر بنی مقاتل
چو گشتند لختی همی رهسپار شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲۹ - معانی خوشی جانا بیان کن
معانی خوشی جانا بیان کن کمال خجندی : مقطعات
شماره ۴۹ - باغی است پر از گل معانی
باغی است پر از گل معانی
شمارهٔ ۲۵ - در وصف بهار و مدح خواجه طاهر
باد نوروزی همی در بوستان سامر شود خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
صبح خیزان کاستین بر آسمان افشاندهاند نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۱۳ - گفتار در فضیلت سخن
جنبش اول که قلم برگفت ادیب الممالک : در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر
شمارهٔ ۲۲ - تمثیل
یکی دختری داشت در کار مرگ واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - سرو تو، خط کشد ورق نو بهار را
سرو تو، خط کشد ورق نو بهار را نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۰ - نوبت خرمی بستان است
نوبت خرمی بستان است نسیمی : غزلیات
شماره ۳۰ - ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است
ای که از فکر تو پیوسته سرم در پیش است مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۸۲ - بلند بختا با بختیان همت تو
بلند بختا با بختیان همت تو رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳۳ - النوبة الاولى: قوله تعالى: وَ إِذا سَأَلَکَ و چون پرسند ترا عِبادِی عَنِّی رهیکان من از من فَإِ
قوله تعالى: وَ إِذا سَأَلَکَ و چون پرسند ترا عِبادِی عَنِّی رهیکان من از من فَإِنِّی قَرِیبٌ من نزدیک ام، أُجِیبُ پاسخ میکنم دَعْوَةَ الدَّاعِ خواندن خواننده را. «اذا دعانی» هر گه که مرا خواند، فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی ایدون بادا که پاسخ کنند رهیکان من چون ایشان را فرمایم، وَ لْیُؤْمِنُوا بِی و بمن بگروند چون ایشان را خوانم. لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ (۱۸۶) تا بر راستى و راه راست بمانند. شاطرعباس صبوحی : غزلیات
تلخ و شیرین
گر ز درم آن مه دو هفته درآید مولوی : رباعیات
رباعی ۹۸۰ - چون روبه من شدی تو از شیر مترس
چون روبه من شدی تو از شیر مترس انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح صدر کمالالدین عارض
ای عاقلهٔ چرخ به نام تو مباهی اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۳۷ - دردی است در این دلم که درمانش نیست
دردی است در این دلم که درمانش نیست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۲۵ - آخر غبار خط تو گرد کساد شد
آخر غبار خط تو گرد کساد شد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۱۵۶ - به حسرت غنچهام یعنی به دلتنگی وطن دارم
به حسرت غنچهام یعنی به دلتنگی وطن دارم سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۹۲ - چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۶۲ - این زمزمه های شوم را قائل کیست
این زمزمه های شوم را قائل کیست الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۹۹ - دربیان رسیدن موکب همایون امام علیه السلام به قصر بنی مقاتل
چو گشتند لختی همی رهسپار شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲۹ - معانی خوشی جانا بیان کن
معانی خوشی جانا بیان کن کمال خجندی : مقطعات
شماره ۴۹ - باغی است پر از گل معانی
باغی است پر از گل معانی
