خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از تحولات درونی خود سخن می‌گوید؛ از احساس ناتوانی و اندوه به سوی قدرت و شناخت جدید حرکت می‌کند. او ابتدا خود را درگیر مشکلات و ناتوانی‌ها می‌بیند، اما با گذر زمان، به درک تازه‌ای از زندگی و موفقیت دست می‌یابد.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۹۲ - در بارهٔ فوت دختر خود
سرفکنده شدم چو دختر زاد
بر فلک سر فراختم چو برفت ۱
بودم از عجز چون خر اندر گل
بر جهان اسب تاختم چو برفت ۲
ماتم عمر داشتم چو رسید
عمر ثانی شناختم چو برفت ۳
محنتش نام خواستم کردن
دولتش نام ساختم چو برفت ۴
بر فلک سر فراختم چو برفت ۱
بودم از عجز چون خر اندر گل
بر جهان اسب تاختم چو برفت ۲
ماتم عمر داشتم چو رسید
عمر ثانی شناختم چو برفت ۳
محنتش نام خواستم کردن
دولتش نام ساختم چو برفت ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۱ - در رثاء دختر خویش
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - چو خاک سیه را دهی آب روشن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
