این متن به ستایش و تمجید از مقام و جایگاه والای یک شخصیت معنوی یا الهی میپردازد و از او درخواست میکند که سایه رحمتش را از گوینده بازنگیرد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
رباعی ۶۰ - ای رفعت و شان فروترین پایه تو
خوبی یکی از هزار پیرایهٔ تو ۱
از بهر خدا سایه زمن باز مگیر
ای سایهٔ رحمت خدا سایهٔ تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.