خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت، به ویژه گل‌ها و گیاهان، صحبت می‌کند و آن‌ها را به عنوان نشانه‌هایی از تربیت باغبان و تکامل طبیعی توصیف می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به عشق و یادآوری معشوق در میان گل‌ها دارد. نام‌هایی مانند فرات، پرتو، مفتون، رنجی، و صابر نیز در پایان متن ذکر شده‌اند.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۱ - ز خاک تا که گل و ضیمران برآمده‌اند
ز خاک تا که گل و ضیمران برآمده‌اند
به یاد روی تو در گلسِتان برآمده‌اند ۱
به کام غنچه و گل زعفران که ریخته است؟
که در تبسم از آن زعفران برآمده‌اند ۲
همیشه سِیرِ تکامل نصیب گل‌هایی است
که تحت تربیت باغبان برآمده‌اند ۳
نشانه‌هاست که خار و گل و گیاه چمن
ز خاک در طلب پی نشان برآمده‌اند ۴
(فرات) و (پرتو) و (مفتون) و (رنجی) و (صابر)
در این معامله خوش ز امتحان برآمده‌اند ۵
به یاد روی تو در گلسِتان برآمده‌اند ۱
به کام غنچه و گل زعفران که ریخته است؟
که در تبسم از آن زعفران برآمده‌اند ۲
همیشه سِیرِ تکامل نصیب گل‌هایی است
که تحت تربیت باغبان برآمده‌اند ۳
نشانه‌هاست که خار و گل و گیاه چمن
ز خاک در طلب پی نشان برآمده‌اند ۴
(فرات) و (پرتو) و (مفتون) و (رنجی) و (صابر)
در این معامله خوش ز امتحان برآمده‌اند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰ - عاشق صادق ای جوان، بند هوس نمی‌شود
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - ایدل ز قید هستی، آزاد بود باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
