حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۳۰ - چه خواهی دید جز خود را گرت در پیش بنشاند
چه خواهی دید جز خود را گرت در پیش بنشاند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۵ - دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تو
دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۸ - به دادخواه زِ دستِ تو میروم سویِ اردو
به دادخواه زِ دستِ تو میروم سویِ اردو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵ - عیبم مکن که دوست ندارم رقیب را
عیبم مکن که دوست ندارم رقیب را امیر معزی : قصاید
شماره ۲۷ - شدست باغ پر از رشتههای در خوشاب
شدست باغ پر از رشتههای در خوشاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۷ - آخر ای راحت جان دردِ دلِ ما بشنو
آخر ای راحت جان دردِ دلِ ما بشنو آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۲۳ - ز آن عهد که بستیم بهم ای بت مست
ز آن عهد که بستیم بهم ای بت مست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۶ - بر یادِ صبوحیانِ سر مست
بر یادِ صبوحیانِ سر مست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۶۴ - جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست
جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
و امّا الخفیفیّة
خفیفیان تولا به ابی عبداللّه محمدبن خفیف کنند. و وی از کبرای سادات این طایفه بوده است و از عزیزان وقت رضی اللّه عنه و عن جمیع أَسلافهم و عالم به علوم ظاهری و باطنی و وی را تصانیف معروف است اندر فنون علم این طریقت و مناقبش اشهر آن است که کلیت آن احصا توان کرد فی الجمله، مردی عزیز روزگار و عزیز نفس بود و مُعرض از شهوات نفسانی. قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۳ - نامه ای از قائم مقام مرحوم میرزا صادق مروزی
رب اشرح لی صدری و یسرلی امری و احلل عقده من لسانی یفقهوا قولی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۷۲ - کسی که هم چو من از پیش یار بگریزد
کسی که هم چو من از پیش یار بگریزد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۰ - نشسته ام مترصّد که یار باز آید
نشسته ام مترصّد که یار باز آید بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دل را اسیر زلف گروه گیر می کند
دل را اسیر زلف گروه گیر می کند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۷۵ - از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد
از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۷۲ - دلم بر آتش هجران بسوخت آه دلم
دلم بر آتش هجران بسوخت آه دلم امیر معزی : قصاید
شماره ۱۵۰ - کس ندید و کس نخواهد دید تا محشر دگر
کس ندید و کس نخواهد دید تا محشر دگر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۰ - وقت گل جام مروق نتوان داد از دست
وقت گل جام مروق نتوان داد از دست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۸ - بی خبری گر به هوش باز نیاید
بی خبری گر به هوش باز نیاید حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۵۰ - فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک
فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک
شماره ۵۳۰ - چه خواهی دید جز خود را گرت در پیش بنشاند
چه خواهی دید جز خود را گرت در پیش بنشاند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۵ - دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تو
دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۴۸ - به دادخواه زِ دستِ تو میروم سویِ اردو
به دادخواه زِ دستِ تو میروم سویِ اردو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۵ - عیبم مکن که دوست ندارم رقیب را
عیبم مکن که دوست ندارم رقیب را امیر معزی : قصاید
شماره ۲۷ - شدست باغ پر از رشتههای در خوشاب
شدست باغ پر از رشتههای در خوشاب حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۵۷ - آخر ای راحت جان دردِ دلِ ما بشنو
آخر ای راحت جان دردِ دلِ ما بشنو آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۲۳ - ز آن عهد که بستیم بهم ای بت مست
ز آن عهد که بستیم بهم ای بت مست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۶ - بر یادِ صبوحیانِ سر مست
بر یادِ صبوحیانِ سر مست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۶۴ - جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست
جهان پرفتنه از جانانهٔ ماست هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
و امّا الخفیفیّة
خفیفیان تولا به ابی عبداللّه محمدبن خفیف کنند. و وی از کبرای سادات این طایفه بوده است و از عزیزان وقت رضی اللّه عنه و عن جمیع أَسلافهم و عالم به علوم ظاهری و باطنی و وی را تصانیف معروف است اندر فنون علم این طریقت و مناقبش اشهر آن است که کلیت آن احصا توان کرد فی الجمله، مردی عزیز روزگار و عزیز نفس بود و مُعرض از شهوات نفسانی. قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۳ - نامه ای از قائم مقام مرحوم میرزا صادق مروزی
رب اشرح لی صدری و یسرلی امری و احلل عقده من لسانی یفقهوا قولی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۷۲ - کسی که هم چو من از پیش یار بگریزد
کسی که هم چو من از پیش یار بگریزد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۰ - نشسته ام مترصّد که یار باز آید
نشسته ام مترصّد که یار باز آید بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۷۶ - دل را اسیر زلف گروه گیر می کند
دل را اسیر زلف گروه گیر می کند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۷۵ - از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد
از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۷۲ - دلم بر آتش هجران بسوخت آه دلم
دلم بر آتش هجران بسوخت آه دلم امیر معزی : قصاید
شماره ۱۵۰ - کس ندید و کس نخواهد دید تا محشر دگر
کس ندید و کس نخواهد دید تا محشر دگر حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۱۰ - وقت گل جام مروق نتوان داد از دست
وقت گل جام مروق نتوان داد از دست حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۸۸ - بی خبری گر به هوش باز نیاید
بی خبری گر به هوش باز نیاید حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۵۰ - فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک
فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلک
