عطار نیشابوری : بخش یازدهم
المقالة الحادیة عشر
سالک جان پرور عالم فروز عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۵ - ابروت به زه کرده کمان آمد راست
ابروت به زه کرده کمان آمد راست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۸ - حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد
حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۶ - حکایت
شنیدم تهی دست بی حاصلی وحشی بافقی : ناظر و منظور
گرمی شعلهٔ آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزهزاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمهسارش خضر از آب زندگانی گذشتی
به جست و جوی آن مجنون گمنام عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحكایة و التمثیل
میدوید آن عامی زیر و زبر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۴۴ - حسن او بر چشم ما پیدا که کرد
حسن او بر چشم ما پیدا که کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۵ - فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست
فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۲ - به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را
به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵ - ناصحا از عشق منع مکن بار دگر
ناصحا از عشق منع مکن بار دگر محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۶۳ - دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی
دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی ایرج میرزا : قطعه ها
تاریخ وفات عزیز علیا
سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایم عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۲۰ - در بادیهٔ تو منزلی میباید
در بادیهٔ تو منزلی میباید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت
کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۶ - در مدح شاه صفی
ای روی چون بهشت ترا کوثر آینه اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۶۶ - آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال
آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۴۸ - خواجه در غم من ار گفت که چون بیخردان
خواجه در غم من ار گفت که چون بیخردان بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۷ - در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم
در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲۴ - غمش را غیر دل سر منزلی نیست
غمش را غیر دل سر منزلی نیست نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۵۵ - داستان جمشید با خاصگی محرم
خاصگی ای محرم جمشید بود
المقالة الحادیة عشر
سالک جان پرور عالم فروز عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۵ - ابروت به زه کرده کمان آمد راست
ابروت به زه کرده کمان آمد راست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۸ - حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد
حصاری آدمی را به زهمواری نمی باشد حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۶ - حکایت
شنیدم تهی دست بی حاصلی وحشی بافقی : ناظر و منظور
گرمی شعلهٔ آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزهزاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمهسارش خضر از آب زندگانی گذشتی
به جست و جوی آن مجنون گمنام عطار نیشابوری : بخش یازدهم
الحكایة و التمثیل
میدوید آن عامی زیر و زبر شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۴۴ - حسن او بر چشم ما پیدا که کرد
حسن او بر چشم ما پیدا که کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۱۵ - فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست
فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۲ - به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را
به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی را ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵ - ناصحا از عشق منع مکن بار دگر
ناصحا از عشق منع مکن بار دگر محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۶۳ - دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی
دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی ایرج میرزا : قطعه ها
تاریخ وفات عزیز علیا
سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایم عطار نیشابوری : باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به
شماره ۲۰ - در بادیهٔ تو منزلی میباید
در بادیهٔ تو منزلی میباید جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت
کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۶ - در مدح شاه صفی
ای روی چون بهشت ترا کوثر آینه اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۶۶ - آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال
آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۴۸ - خواجه در غم من ار گفت که چون بیخردان
خواجه در غم من ار گفت که چون بیخردان بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۵۷ - در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم
در تجرد تهمتی دیگر ندوزی بر تنم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۲۴ - غمش را غیر دل سر منزلی نیست
غمش را غیر دل سر منزلی نیست نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۵۵ - داستان جمشید با خاصگی محرم
خاصگی ای محرم جمشید بود
