امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴۷ - تا دل ز کف اختیار ننهاد
تا دل ز کف اختیار ننهاد عطار نیشابوری : بخش ششم
المقالة السادسه
سالک آمد پیش عرش صعبناک اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۱۴ - هر چند ز تو به ما رسد فریاد است
هر چند ز تو به ما رسد فریاد است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - چشم تو که آرام دل خلق جهان برد
چشم تو که آرام دل خلق جهان برد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۷۹ - هرگز ز جان من غم سودای او نرفت
هرگز ز جان من غم سودای او نرفت اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳۱ - ایزد، دلکی مهر فزایت بدهاد
ایزد، دلکی مهر فزایت بدهاد صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸ - شمس حقیقت از افق جان پدید شد
شمس حقیقت از افق جان پدید شد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است
در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۶۷ - گر دل طلبی از من جان هم به تو در بازم
گر دل طلبی از من جان هم به تو در بازم خاقانی : غزلیات
غزل ۲۲۹ - ما از عراق جان غم آلود میبریم
ما از عراق جان غم آلود میبریم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۲۹ - برخ قدر گل و گلزار بشکن
برخ قدر گل و گلزار بشکن اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۱۵ - درمان طلب از طبیب اگر رنجوری
درمان طلب از طبیب اگر رنجوری عطار نیشابوری : بخش ششم
الحكایة و التمثیل
سوی اسپاهان براه مرغزار رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۵۵ - نظامی دهلوی قُدِّسَ سِرّه
وهُوَ شیخ نظام الدین محمدبن احمدبن علی. آن جناب را شاه نظام اولیا نیز گویند. مرید شیخ فرید الدین شکر گنج است. شیخ نجم الدین حسن دهلوی و شیخ نصیرالدین مشهور به چراغ دهلی و امیرخسرو دهلوی از مریدان در خدمت جناب شاه نظام اخلاص و ارادت تمام داشتهاند. در نفحات آمده که شخصی قباله]ای[مفقود نموده، به خدمت شاه نظام آمد عجز و زاری کرد. شاه وجهی به او داد. گفت این وجه را ببر و شیرینی بخر و به فقیران ده و از باطن شیخ ما همت بخواه. آن شخص چنین کرده، بعد از صرف حلوا چون نیک درنگریست همان کاغذ مفقود کاغذی بود که حلوا در آن پیچیده بود. عمر آن جناب هفتاد و پنج سال در سنهٔ ۷۲۵ فوت شد. مضجعش مقبرهٔ شکرگنج است. از اشعار آن جناب است: کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۰۲ - مهی نشست خیال رخت به خانه چشم
مهی نشست خیال رخت به خانه چشم اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۲ - سالی است که پای در گلی نیست مرا
سالی است که پای در گلی نیست مرا اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۵۰ - حسن نباید که بود بیش از این
حسن نباید که بود بیش از این کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۳۲ - برهگذار قد بار دیدم از ناگاه
برهگذار قد بار دیدم از ناگاه اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۸ - تن دردادم به درد عاشق فکنت
تن دردادم به درد عاشق فکنت عطار نیشابوری : بخش هفتم
المقالة السابعه
سالک آمد پیش کرسی دل شده
شماره ۴۷ - تا دل ز کف اختیار ننهاد
تا دل ز کف اختیار ننهاد عطار نیشابوری : بخش ششم
المقالة السادسه
سالک آمد پیش عرش صعبناک اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۱۴ - هر چند ز تو به ما رسد فریاد است
هر چند ز تو به ما رسد فریاد است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - چشم تو که آرام دل خلق جهان برد
چشم تو که آرام دل خلق جهان برد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۷۹ - هرگز ز جان من غم سودای او نرفت
هرگز ز جان من غم سودای او نرفت اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳۱ - ایزد، دلکی مهر فزایت بدهاد
ایزد، دلکی مهر فزایت بدهاد صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸ - شمس حقیقت از افق جان پدید شد
شمس حقیقت از افق جان پدید شد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است
در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۶۷ - گر دل طلبی از من جان هم به تو در بازم
گر دل طلبی از من جان هم به تو در بازم خاقانی : غزلیات
غزل ۲۲۹ - ما از عراق جان غم آلود میبریم
ما از عراق جان غم آلود میبریم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۲۹ - برخ قدر گل و گلزار بشکن
برخ قدر گل و گلزار بشکن اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۱۵ - درمان طلب از طبیب اگر رنجوری
درمان طلب از طبیب اگر رنجوری عطار نیشابوری : بخش ششم
الحكایة و التمثیل
سوی اسپاهان براه مرغزار رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۱۵۵ - نظامی دهلوی قُدِّسَ سِرّه
وهُوَ شیخ نظام الدین محمدبن احمدبن علی. آن جناب را شاه نظام اولیا نیز گویند. مرید شیخ فرید الدین شکر گنج است. شیخ نجم الدین حسن دهلوی و شیخ نصیرالدین مشهور به چراغ دهلی و امیرخسرو دهلوی از مریدان در خدمت جناب شاه نظام اخلاص و ارادت تمام داشتهاند. در نفحات آمده که شخصی قباله]ای[مفقود نموده، به خدمت شاه نظام آمد عجز و زاری کرد. شاه وجهی به او داد. گفت این وجه را ببر و شیرینی بخر و به فقیران ده و از باطن شیخ ما همت بخواه. آن شخص چنین کرده، بعد از صرف حلوا چون نیک درنگریست همان کاغذ مفقود کاغذی بود که حلوا در آن پیچیده بود. عمر آن جناب هفتاد و پنج سال در سنهٔ ۷۲۵ فوت شد. مضجعش مقبرهٔ شکرگنج است. از اشعار آن جناب است: کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۰۲ - مهی نشست خیال رخت به خانه چشم
مهی نشست خیال رخت به خانه چشم اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۲ - سالی است که پای در گلی نیست مرا
سالی است که پای در گلی نیست مرا اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۵۰ - حسن نباید که بود بیش از این
حسن نباید که بود بیش از این کمال خجندی : غزلیات
شماره ۹۳۲ - برهگذار قد بار دیدم از ناگاه
برهگذار قد بار دیدم از ناگاه اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۸ - تن دردادم به درد عاشق فکنت
تن دردادم به درد عاشق فکنت عطار نیشابوری : بخش هفتم
المقالة السابعه
سالک آمد پیش کرسی دل شده
