شمارهٔ ۶ - ایضا در مدح همو

ای جوانبخت وزیری که کند افسر سر
خاک پایت چو بدین گنبد خضرا برسد ۱

جان هر خسته ز لطف تو دوا کسب کند
دل هرکس ز عطایت به تمنی برسد ۲

ملک را چون تو عمیدی چو خدا روزی کرد
رکن اسلام ز نام تو به اعلی برسد ۳

خسروا بنده عبید از کرمت دارد چشم
کش ز یمن نظرت کار به بالا برسد ۴

گر بود مصلحت احوال دعاگو با شاه
عرضه فرمای چو رایات به بیضا برسد ۵

بیتکی چند ز اشعار کسان داردم یاد
یک دو زان شاید اگر زانکه به آنها برسد ۶

«آنکه او هست در این دور به نانی خرسند
حرص گیرد چو بدین حضرت والا برسد» ۷

آری از چاه به جز آب تمنی نکند
بار گوهر طلبد هرکه به دریا برسد ۸

تا ابد کامروا باشد که خصمت گر خود
نظری باز کند مرگ مفاجا برسد ۹

مدت عمر تو چندانکه پیاپی صد بار
جرم خورشید جهانگرد به جوزا برسد ۱۰