نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده
روزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان
بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۳۶ - دارد نسیم گل دم جانبخش عیسوی
دارد نسیم گل دم جانبخش عیسوی
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۳۹ - از عیش دل مرا چه رنگ است
از عیش دل مرا چه رنگ است
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود
زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود
عنصرالمعالی : قابوس‌نامه
باب دوازدهم: اندر مهمانی کردن و مهمان شدن و شرایط آن
اما مردم بیگانه را هر روز مهمان مکن، از آنک هر روز بحق مهمان نتوان رسیدن؛ بنگر تا یک ماه چند بار مهمانی توانی کردن، آنکه سه بار توانی کردن یک‌بار کن و آن سه بار اندرو خرج کن، تا خوان تو از همه عیبی مبرا بود و زبان عیب جویان بر تو بسته باشد و چون مهمان در خانهٔ تو آید هر کس را پیش باز میفرست و تقربی همی کن و تیمار هر کس بسزای او میدار، چنانکه بوشکور گوید، شعر:
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۶۴ - گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی
گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۸۴ - ای نگاه تو پی غارت دلها گستاخ
ای نگاه تو پی غارت دلها گستاخ
آذر بیگدلی : حکایات
شماره ۳۱ - شنیدم یکی شاه آزاده بخت
شنیدم یکی شاه آزاده بخت
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۴۴ - دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
سنایی غزنوی : الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
حکایت در کمال عشق و عاشقی
عاشقی را یکی فسرده بدید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۴۶ - غافلی کز دل نفس بی یاد یزدان می کشد
غافلی کز دل نفس بی یاد یزدان می کشد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۹۸ - آنکه فرشته را ازو دست امید کوته است
آنکه فرشته را ازو دست امید کوته است
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۲۳ - دامن گل نبرد هر که ز خار اندیشد
دامن گل نبرد هر که ز خار اندیشد
کوهی : غزلیات
شماره ۱۵۰ - جوهر آمد جان و جسم ما عرض
جوهر آمد جان و جسم ما عرض
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۵ - گر ره به تو هست، چیست فرمان؟
گر ره به تو هست، چیست فرمان؟
غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۷ - نیست در عالم ز من مسکین تری
نیست در عالم ز من مسکین تری
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - صراحی را منه ساقی به پیش چشم من خالی
صراحی را منه ساقی به پیش چشم من خالی
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۵ - د‌ر ستایش ‌مرحوم میرزا تقی خان فرماید
رونده رخش من ای از نژاد باد شمال
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۶ - د‌ر ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمد شاه غازی طاب ثراه گوید
شب دوشین دو پاسی رفته از شام
سحاب اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۳ - این خاک مدینه است یا ماه معین؟
این خاک مدینه است یا ماه معین؟