غزل ۲۸۶ - زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود

زخمهای شانه از زلفت فراهم می شود
بخت اگر یاری نماید مشک مرهم می شود ۱

عیش اگر هم رو دهد بی تلخی اندوه نیست
همچو نوروزی که واقع در محرم می شود ۲

قتل ما هر گاه باشد می توان، تعجیل چیست
کشتن شمع حیات ما بیکدم می شود ۳

تا چه آرد بر سر بال کبوتر نامه ام
خامه ام هر دم زبار درد دل خم می شود ۴

هست با خونین دلانم الفتی کز بعد مرگ
خاک من بر زخم اگر پاشند مرهم می شود ۵

بسکه شادابست گلشن از سرشک عندلیب
آتش ار بر روی گل ریزند شبنم می شود ۶

در دیار ما مصیبت دوستی عامست، عام
کز چراغی مرده در یک شهر ماتم می شود ۷

همچو محجوبی که در شهر غریب آمد درون
خواب در چشمم بمردم آشنا کم می شود ۸

تا کلیم از آدمیت لاف زد بیغم نبود
غم بود تخمی که سبز از خاک آدم می شود ۹