اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۳۵ - ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپی
ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپی صفای اصفهانی : مثنوی
بخش ۲۸ - سؤال دهم
سفر چارست بر گو آن کدامست فردوسی : منوچهر
بخش ۱۴ - پس آگاهی آمد به شاه بزرگ
پس آگاهی آمد به شاه بزرگ اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۳۲ - نفس سره ام همّت گردون نکشد
نفس سره ام همّت گردون نکشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۱۸ - ای دیده، پای شو که بر یار می روم
ای دیده، پای شو که بر یار می روم رشحه : رشحه
غزل - چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم ...
چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۹۹ - به آیین تمام از خم شراب صاف می آید
به آیین تمام از خم شراب صاف می آید عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۸۸ - درد نایافت ز بی دردی اقبال من است
درد نایافت ز بی دردی اقبال من است اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
خلاصهٔ سخن
به قدر حسن خوبان دلفروزند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۷۹ - در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟
در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟ رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۱ - النوبة الثالثة
بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم. اسم جلیل شهد بجلاله افعاله، نطق بجماله افضاله دلّ على اثباته آیاته، اخبر عن صفاته مفعولاته، فهو الملک العظیم العزیز الکریم لا قسیم فى ذاته، و لا شریک فى مخلوقاته، و لا نظیر فى حقه و لا فى صفاته. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۲۷ - هر که از اهل کمال است جلالی دارد
هر که از اهل کمال است جلالی دارد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت مستی که مست دیگر را بر مستی ملامت میکرد
بود مستی سخت لایعقل، خراب امیر پازواری : هشتبیتیها
شماره ۱۳ - منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ
منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۲۰ - مغرب الشمس
ببین از مغربالشمس از تفطن انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۹۵ - سلطان سنجر انوری را به مجلس خود خوانده بود در شکر آن گفته
انوری را خدایگان جهان سراج قمری : رباعیات
شماره ۱ - قرآن که بهین کلام خوانند آن را
قرآن که بهین کلام خوانند آن را پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
عیبجو
زاغی بطرف باغ، بطاوس طعنه زد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳ - بیدوست پایدار نباشد نشست ما
بیدوست پایدار نباشد نشست ما ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰۱ - تغزل
دادهام دل تا مرا یک بوسه آن دلبر دهد
غزل ۷۳۵ - ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپی
ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپی صفای اصفهانی : مثنوی
بخش ۲۸ - سؤال دهم
سفر چارست بر گو آن کدامست فردوسی : منوچهر
بخش ۱۴ - پس آگاهی آمد به شاه بزرگ
پس آگاهی آمد به شاه بزرگ اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۳۲ - نفس سره ام همّت گردون نکشد
نفس سره ام همّت گردون نکشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۴۱۸ - ای دیده، پای شو که بر یار می روم
ای دیده، پای شو که بر یار می روم رشحه : رشحه
غزل - چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم ...
چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۹۹ - به آیین تمام از خم شراب صاف می آید
به آیین تمام از خم شراب صاف می آید عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۸۸ - درد نایافت ز بی دردی اقبال من است
درد نایافت ز بی دردی اقبال من است اوحدی مراغهای : منطقالعشاق
خلاصهٔ سخن
به قدر حسن خوبان دلفروزند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۷۹ - در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟
در خاکدان دهر دلی شادمان کجاست؟ رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۱ - النوبة الثالثة
بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم. اسم جلیل شهد بجلاله افعاله، نطق بجماله افضاله دلّ على اثباته آیاته، اخبر عن صفاته مفعولاته، فهو الملک العظیم العزیز الکریم لا قسیم فى ذاته، و لا شریک فى مخلوقاته، و لا نظیر فى حقه و لا فى صفاته. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۲۷ - هر که از اهل کمال است جلالی دارد
هر که از اهل کمال است جلالی دارد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت مستی که مست دیگر را بر مستی ملامت میکرد
بود مستی سخت لایعقل، خراب امیر پازواری : هشتبیتیها
شماره ۱۳ - منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ
منْ صیدِ تنه دامِ پیچونْ بَووئمْ صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۲۰ - مغرب الشمس
ببین از مغربالشمس از تفطن انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۹۵ - سلطان سنجر انوری را به مجلس خود خوانده بود در شکر آن گفته
انوری را خدایگان جهان سراج قمری : رباعیات
شماره ۱ - قرآن که بهین کلام خوانند آن را
قرآن که بهین کلام خوانند آن را پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
عیبجو
زاغی بطرف باغ، بطاوس طعنه زد آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳ - بیدوست پایدار نباشد نشست ما
بیدوست پایدار نباشد نشست ما ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۰۱ - تغزل
دادهام دل تا مرا یک بوسه آن دلبر دهد