خاقانی : رباعیات
شماره ۴۶ - بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست
بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - خوش آندم کز جفایش خوشدلی بنیاد می کردم
خوش آندم کز جفایش خوشدلی بنیاد می کردم حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان
افتاده ام به صحبت نامردمان حزین مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۷ - هر که را ذوق دین پدید آید
هر کِه را ذوقِ دین پدید آید هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۶۳- ابوالقاسم ابراهیم بن محمّد بن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه
و منهم: مبارز صف صوفیان، و معبر احوال عارفان،ابوالقاسم ابراهیم ابن محمدبن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۳۵ - تیر عشقت بر دل و جان میخورم
تیر عشقت بر دل و جان میخورم هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۶۱- ابوعبداللّه محمّد بن خفیف، رضی اللّه عنه
و منهم: ملک وقت خود اندر تصوّف و طبعش خالی از تکلف و تصرف ابوعبداللّه محمدبن خفیف، رضی اللّه عنه نهج البلاغه : حکمت ها
هشدار از مهلت و آزمایش خداوند
وَ قَالَ عليهالسلام كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ وَ مَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ وَ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ اَلْقَوْلِ فِيهِ وَ مَا اِبْتَلَى اَللَّهُ سُبْحَانَهُ أَحَداً بِمِثْلِ اَلْإِمْلاَءِ لَهُ خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۷
امشب می جامِ یکمَنی خواهمکرد، اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۴۸ - نظر ز آن نوغزال ایدل به بیداری تو میپوشی
نظر ز آن نوغزال ایدل به بیداری تو میپوشی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۶۸ - آنکس که دامن از پی کین تو بر زند
آنکس که دامن از پی کین تو بر زند کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۱ - در صف دلها غم تو صدرنشین است
در صف دلها غم تو صدرنشین است ایرج میرزا : رباعی ها
از شاعر به ملک التجار در طلب عهد وفای
ایرج: ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۰ - بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۰۵ - دلی کز دلبری دیوانه باشد
دلی کز دلبری دیوانه باشد ایرج میرزا : قصیده ها
دیدار
دیدم اندر گردش بازار عبداللّه را ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۶۴ - داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش
داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست
بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست عنصرالمعالی : قابوسنامه
باب دهم: اندر خویشتنداری و ترتیب خوردن و آداب آن
بدان ای پسر که مردم عامه را در شغلهاء خویش ترتیب و اوقات پدید نیست و بوقت و ناوقت ننگرند و خردمندان و بزرگان هر کاری را از آن خود وقتی دارند، بیست و چهار ساعت شباروزی را بر کارهاء خویش ببخشند، میان هر کاری وقتی نهاده و حد و اندازه پدید کرده، تا کارهاء ایشان بیک دیگر نیآمیزد و خدمتگاران ایشان را نیز معلوم بود که بهر وقت بچه کار مشغول باید بودن، تا شغلهاء ایشان همه بر نظام باشد. اما اول تجربت طعام خوردنی، بدانک عادت مردمان بازاری چنان است که طعام بیشتر بشب خورند و آن سخت زیان دارد، دایم با تخمه باشند و مردمان لشکری پیشه را عادت چنانست که وقت و نا وقت ننگرند، هر گاه کی یابند بخورند و این عادت ستورانست که هر گاه که علف یابند بخورند و مردمان محتشم و خاص در شباروزی یکبار خورند و این طریق خویشتن داری است ولکن مرد ضعیف گردد و بیقوت، پس چنان باید که مردم محتشم بامداد خلوت بکند و آنگاه بیرون آید و بکدخدائی خویش مشغول شود تا نماز پیشین بکند، آنقدر نیز که راتب باشد رسیده باشد و آن کسان که با تو طعام خورند حاضر فرمای کردن تا با تو طعام خورند، اما طعام بشتاب مخور، آهسته باش، با سر خوان با مردمان حدیث همی کن، چنانک در شرط اسلام است ولکن سر در پیش افکنده دار و در لقمهٔ مردمان منگر. مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
اوقات شریفه زیارت امام حسین (ع)
نویسنده گوید: زیارت امام حسین(علیه السلام) در [همه] اوقات شریفه و شب ها و روزهای متبرکه، به غیر «این اوقات که ذکر شد» نیز افضل است، به ویژه اوقاتی که به آن حضرت نسبتی داشته باشد، مانند «روز مباهله» و «روز نزول هَل اتی» و «روز ولادت آن حضرت» و نیز «شب های جمعه».
شماره ۴۶ - بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست
بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - خوش آندم کز جفایش خوشدلی بنیاد می کردم
خوش آندم کز جفایش خوشدلی بنیاد می کردم حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان
افتاده ام به صحبت نامردمان حزین مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۷ - هر که را ذوق دین پدید آید
هر کِه را ذوقِ دین پدید آید هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۶۳- ابوالقاسم ابراهیم بن محمّد بن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه
و منهم: مبارز صف صوفیان، و معبر احوال عارفان،ابوالقاسم ابراهیم ابن محمدبن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۳۵ - تیر عشقت بر دل و جان میخورم
تیر عشقت بر دل و جان میخورم هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۶۱- ابوعبداللّه محمّد بن خفیف، رضی اللّه عنه
و منهم: ملک وقت خود اندر تصوّف و طبعش خالی از تکلف و تصرف ابوعبداللّه محمدبن خفیف، رضی اللّه عنه نهج البلاغه : حکمت ها
هشدار از مهلت و آزمایش خداوند
وَ قَالَ عليهالسلام كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ وَ مَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ وَ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ اَلْقَوْلِ فِيهِ وَ مَا اِبْتَلَى اَللَّهُ سُبْحَانَهُ أَحَداً بِمِثْلِ اَلْإِمْلاَءِ لَهُ خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۷۷
امشب می جامِ یکمَنی خواهمکرد، اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۴۸ - نظر ز آن نوغزال ایدل به بیداری تو میپوشی
نظر ز آن نوغزال ایدل به بیداری تو میپوشی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۶۸ - آنکس که دامن از پی کین تو بر زند
آنکس که دامن از پی کین تو بر زند کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۴۱ - در صف دلها غم تو صدرنشین است
در صف دلها غم تو صدرنشین است ایرج میرزا : رباعی ها
از شاعر به ملک التجار در طلب عهد وفای
ایرج: ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۰ - بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست
بحسن روی تو خورشید عالم آرانیست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۰۵ - دلی کز دلبری دیوانه باشد
دلی کز دلبری دیوانه باشد ایرج میرزا : قصیده ها
دیدار
دیدم اندر گردش بازار عبداللّه را ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۶۴ - داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش
داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخش قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست
بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست عنصرالمعالی : قابوسنامه
باب دهم: اندر خویشتنداری و ترتیب خوردن و آداب آن
بدان ای پسر که مردم عامه را در شغلهاء خویش ترتیب و اوقات پدید نیست و بوقت و ناوقت ننگرند و خردمندان و بزرگان هر کاری را از آن خود وقتی دارند، بیست و چهار ساعت شباروزی را بر کارهاء خویش ببخشند، میان هر کاری وقتی نهاده و حد و اندازه پدید کرده، تا کارهاء ایشان بیک دیگر نیآمیزد و خدمتگاران ایشان را نیز معلوم بود که بهر وقت بچه کار مشغول باید بودن، تا شغلهاء ایشان همه بر نظام باشد. اما اول تجربت طعام خوردنی، بدانک عادت مردمان بازاری چنان است که طعام بیشتر بشب خورند و آن سخت زیان دارد، دایم با تخمه باشند و مردمان لشکری پیشه را عادت چنانست که وقت و نا وقت ننگرند، هر گاه کی یابند بخورند و این عادت ستورانست که هر گاه که علف یابند بخورند و مردمان محتشم و خاص در شباروزی یکبار خورند و این طریق خویشتن داری است ولکن مرد ضعیف گردد و بیقوت، پس چنان باید که مردم محتشم بامداد خلوت بکند و آنگاه بیرون آید و بکدخدائی خویش مشغول شود تا نماز پیشین بکند، آنقدر نیز که راتب باشد رسیده باشد و آن کسان که با تو طعام خورند حاضر فرمای کردن تا با تو طعام خورند، اما طعام بشتاب مخور، آهسته باش، با سر خوان با مردمان حدیث همی کن، چنانک در شرط اسلام است ولکن سر در پیش افکنده دار و در لقمهٔ مردمان منگر. مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
اوقات شریفه زیارت امام حسین (ع)
نویسنده گوید: زیارت امام حسین(علیه السلام) در [همه] اوقات شریفه و شب ها و روزهای متبرکه، به غیر «این اوقات که ذکر شد» نیز افضل است، به ویژه اوقاتی که به آن حضرت نسبتی داشته باشد، مانند «روز مباهله» و «روز نزول هَل اتی» و «روز ولادت آن حضرت» و نیز «شب های جمعه».
