اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار
این راز درونی مشمر کاری خُرد نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۵ - تا کی هواپرستی و برگردی از خدای
تا کی هواپرستی و برگردی از خدای سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن
چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی
تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد
دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۰ - بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است
بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۲ - هنوز خط ز لب یار برنخاسته است
هنوز خط ز لب یار برنخاسته است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۲۷ - چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید
چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم
ای بار خدای و کردگارم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - آنان که وصل یار همی آرزو کنند
آنان که وصل یار همی آرزو کنند مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۷۴ - مررت بدر فی هواه بحار
مَرَرْتُ بِدُرٍّ فی هَواهُ بِحارُ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۵۱ - آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد
آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲ - قانون که اصول واجب التعظیم است
قانون که اصول واجب التعظیم است نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۱ - باب بوف و زاغ
رای گفت برهمن را که: شنودم داستان دوستان موافق و مثل بذاذران مشفق. اکنون اگر دست دهد بازگوید از جهت من مثل دشمنی که بدو فریفته نشاید گشت اگرچه کمال ملاطفت و تضرع و فرط مجاملت و تواضع در میآن آرد و ظاهر را هرچه آراسته تر بخلاف باطن نماید و دقایق تمویه و لطایف تعمیه اندران بکار برد. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست
مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۲ - در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۱۶ - من به درد دل خوشم جان مرا صحت چه سود
من به درد دل خوشم جان مرا صحت چه سود اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۴۹ - به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت
به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدن
مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدن خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۵۶ - گلی به رنگ تو از غنچه بر نمی‌آید
گلی به رنگ تو از غنچه بر نمی‌آید
شمارهٔ ۲۰۲ - الاسرار
این راز درونی مشمر کاری خُرد نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۵ - تا کی هواپرستی و برگردی از خدای
تا کی هواپرستی و برگردی از خدای سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۰۸ - چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن
چیست آن زلف بر آن روی پریشان کردن سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی
تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد
دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۰ - بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است
بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۲ - هنوز خط ز لب یار برنخاسته است
هنوز خط ز لب یار برنخاسته است فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۲۷ - چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید
چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۵۶ - ای بار خدای و کردگارم
ای بار خدای و کردگارم غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - آنان که وصل یار همی آرزو کنند
آنان که وصل یار همی آرزو کنند مولوی : غزلیات
غزل ۲۲۷۴ - مررت بدر فی هواه بحار
مَرَرْتُ بِدُرٍّ فی هَواهُ بِحارُ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۵۱ - آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد
آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۲ - قانون که اصول واجب التعظیم است
قانون که اصول واجب التعظیم است نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۱ - باب بوف و زاغ
رای گفت برهمن را که: شنودم داستان دوستان موافق و مثل بذاذران مشفق. اکنون اگر دست دهد بازگوید از جهت من مثل دشمنی که بدو فریفته نشاید گشت اگرچه کمال ملاطفت و تضرع و فرط مجاملت و تواضع در میآن آرد و ظاهر را هرچه آراسته تر بخلاف باطن نماید و دقایق تمویه و لطایف تعمیه اندران بکار برد. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست
مرا به عشق دل خویش نیز محرم نیست حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۵۲ - در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۵۱۶ - من به درد دل خوشم جان مرا صحت چه سود
من به درد دل خوشم جان مرا صحت چه سود اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۴۹ - به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت
به وقت گل پی معشوق و باده باید رفت صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدن
مرغ سحر همانا زین ناله برکشیدن خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۵۶ - گلی به رنگ تو از غنچه بر نمی‌آید
گلی به رنگ تو از غنچه بر نمی‌آید