کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۳۱ - دلبرم هم ز بامداد برفت
دلبرم هم ز بامداد برفت اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۳۵ - رفیع
گوشه برقع بر آن خورشید رخ داغ دلست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۱۶ - کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند
کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۳۱ - صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت
صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماند
رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماند نسیمی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگ
ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگ مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۳ - ای دوست مشو سبغه زبون گیران را
ای دوست مشو سبغه زبون گیران را اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۴ - عیش اگر خواهی سگ خوبان مردم زاده باش
عیش اگر خواهی سگ خوبان مردم زاده باش غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۶۹ - کشته را رشک کشته دگرست
کشته را رشک کشته دگرست حافظ : غزلیات
غزل ۴۵۱ - خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
خوش کرد یاوری فلکت روز داوری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۵۸ - شکوه عشق را گردون گردان برنمی دارد
شکوه عشق را گردون گردان برنمی دارد آذر بیگدلی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت فرزندان فرماید
صباح عید صبوحی طلب، صحیح و سقیم قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة فاطر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۱۰۹ - وقتی احمد بولیث نزدیک شیخ آمده بود، چون باز می‌گشت شیخ کسی را با وی بفرستاد، چون باز آمد پرسید کی در راه احمد چه می‌گفت؟ گفت حدیث نعمتهای خدای تعالی م
وقتی احمد بولیث نزدیک شیخ آمده بود، چون باز می‌گشت شیخ کسی را با وی بفرستاد، چون باز آمد پرسید کی در راه احمد چه می‌گفت؟ گفت حدیث نعمتهای خدای تعالی می‌گفت. شیخ گفت کدام نعمتها را می‌گفت؟ این نعمتها بردرجاتست، آن نعمت کی با ما کرده است یا آن نعمت کی با شما کرده است؟ آن نعمت کی با ما کرده است بلندترین و بزرگترین نعمتهاست و آن نعمت کی با شما کرده است میانه است و تمام شود. پس گفت پیری بوده است و موی سر باز نکرده تا کژدم در سرش آشیانه نهاد و بچه کرد.. وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۸۴ - چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی
چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۹۲ - در ملک یگانگی دوئی را چه محل
در ملک یگانگی دوئی را چه محل نهج البلاغه : خطبه ها
آموزش تاكتيك هاى نظامى
و من كلام له عليه‌السلام في تعليم الحرب و المقاتلة سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰۱ - ای دل تنگ مرا از غم تو جان تازه
ای دل تنگ مرا از غم تو جان تازه خیام : درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۳
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر، سیدای نسفی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - مثنوی از برای گرمای تابستان گفته
دم صبح کز تابش آفتاب
شماره ۳۱ - دلبرم هم ز بامداد برفت
دلبرم هم ز بامداد برفت اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۳۵ - رفیع
گوشه برقع بر آن خورشید رخ داغ دلست عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۱۶ - کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند
کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۳۱ - صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت
صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماند
رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماند نسیمی : غزلیات
شماره ۱۷۱ - ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگ
ای از لب تو تنگ شکر آمده به تنگ مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۳ - ای دوست مشو سبغه زبون گیران را
ای دوست مشو سبغه زبون گیران را اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۴ - عیش اگر خواهی سگ خوبان مردم زاده باش
عیش اگر خواهی سگ خوبان مردم زاده باش غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۶۹ - کشته را رشک کشته دگرست
کشته را رشک کشته دگرست حافظ : غزلیات
غزل ۴۵۱ - خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
خوش کرد یاوری فلکت روز داوری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۵۸ - شکوه عشق را گردون گردان برنمی دارد
شکوه عشق را گردون گردان برنمی دارد آذر بیگدلی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت فرزندان فرماید
صباح عید صبوحی طلب، صحیح و سقیم قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة فاطر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۱۰۹ - وقتی احمد بولیث نزدیک شیخ آمده بود، چون باز می‌گشت شیخ کسی را با وی بفرستاد، چون باز آمد پرسید کی در راه احمد چه می‌گفت؟ گفت حدیث نعمتهای خدای تعالی م
وقتی احمد بولیث نزدیک شیخ آمده بود، چون باز می‌گشت شیخ کسی را با وی بفرستاد، چون باز آمد پرسید کی در راه احمد چه می‌گفت؟ گفت حدیث نعمتهای خدای تعالی می‌گفت. شیخ گفت کدام نعمتها را می‌گفت؟ این نعمتها بردرجاتست، آن نعمت کی با ما کرده است یا آن نعمت کی با شما کرده است؟ آن نعمت کی با ما کرده است بلندترین و بزرگترین نعمتهاست و آن نعمت کی با شما کرده است میانه است و تمام شود. پس گفت پیری بوده است و موی سر باز نکرده تا کژدم در سرش آشیانه نهاد و بچه کرد.. وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۸۴ - چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی
چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۹۲ - در ملک یگانگی دوئی را چه محل
در ملک یگانگی دوئی را چه محل نهج البلاغه : خطبه ها
آموزش تاكتيك هاى نظامى
و من كلام له عليه‌السلام في تعليم الحرب و المقاتلة سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰۱ - ای دل تنگ مرا از غم تو جان تازه
ای دل تنگ مرا از غم تو جان تازه خیام : درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۳
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر، سیدای نسفی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰ - مثنوی از برای گرمای تابستان گفته
دم صبح کز تابش آفتاب