واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۸ - فکر آن موی میانم، بسکه در کاهیدن است
فکر آن موی میانم، بسکه در کاهیدن است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۴ - بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است
بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۴۳ - سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیست
سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - گفت و گوی آن دهن، اندیشه بیجا میکند
گفت و گوی آن دهن، اندیشه بیجا میکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۸ - خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را
خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را کمال خجندی : مقطعات
شماره ۵۸ - از کتابت مشو جلال ملول
از کتابت مشو جلال ملول واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۴۶ - بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است
بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۷۱ - دامادی فرامرز،رستم با دختر شاه پریان
ببینند تا اختر دخترش واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۵ - غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید
غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۱ - شعر من نان مصر را ماند
شعرِ من نانِ مصر را مانَد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۶ - میان دو دیده مرا جای تست
میان دو دیده مرا جای تست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۴۱ - غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی
غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۸۲ - مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر
مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
دست درافشان چو زی تیغ درفشان آورد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۷۲ - دلبرا با من جفا تا کی کنی
دلبرا با من جفا تا کی کنی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید مفاتیح الجنان : دعاهاى ایام هفته
دعای روز شنبه
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، بِسْمِ اللّهِ کلِمَةِ الْمُعْتَصِمِینَ، وَمَقالَةِ الْمُتَحَرِّزِینَ، وَأَعُوذُ بِاللّهِ تَعَالی مِنْ جَوْرِ الْجَائِرِینَ، وَکیدِ الْحَاسِدِینَ، وَبَغْی الظَّالِمِینَ، وَأَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحَامِدِینَ، اللّهُمَّ أَنْتَ الْواحِدُ بِلَا شَرِیک، وَالْمَلِک بِلَا تَمْلِیک، لَاتُضَادُّ فِی حُکمِک، وَلَا تُنَازَعُ فِی مُلْکک، أَسْأَلُک أَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِک، وَأَنْ تُوزِعَنِی مِنْ شُکرِ نُعْمَاک مَا تَبْلُغُ بِی غَایةَ رِضَاک؛ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - سرگشتگی نصیب دل خسته من است
سرگشتگی نصیب دل خسته من است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶۲۱ - بملک فقر خود را آن زمان فرمانروا بینی
بملک فقر خود را آن زمان فرمانروا بینی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۴۱ - مستغرق حال، قال را نشناسد
مستغرق حال، قال را نشناسد
شماره ۱۵۸ - فکر آن موی میانم، بسکه در کاهیدن است
فکر آن موی میانم، بسکه در کاهیدن است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۴ - بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است
بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۴۳ - سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیست
سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیست واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۲۳ - گفت و گوی آن دهن، اندیشه بیجا میکند
گفت و گوی آن دهن، اندیشه بیجا میکند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۸ - خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را
خوش آن آزاده کز مردم نهان دارد فقیری را کمال خجندی : مقطعات
شماره ۵۸ - از کتابت مشو جلال ملول
از کتابت مشو جلال ملول واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۴۶ - بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است
بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۷۱ - دامادی فرامرز،رستم با دختر شاه پریان
ببینند تا اختر دخترش واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۵ - غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید
غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۱ - شعر من نان مصر را ماند
شعرِ من نانِ مصر را مانَد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۶ - میان دو دیده مرا جای تست
میان دو دیده مرا جای تست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۳۴۱ - غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی
غیر از خدا که هرگز، در فکر او نبودی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۸۲ - مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر
مرا گلگشت معنی باشد از سیر چمن خوشتر خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
دست درافشان چو زی تیغ درفشان آورد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۷۲ - دلبرا با من جفا تا کی کنی
دلبرا با من جفا تا کی کنی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۶۹ - تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید
تا هوای سرمه گشتن ز استخوانم سر کشید مفاتیح الجنان : دعاهاى ایام هفته
دعای روز شنبه
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، بِسْمِ اللّهِ کلِمَةِ الْمُعْتَصِمِینَ، وَمَقالَةِ الْمُتَحَرِّزِینَ، وَأَعُوذُ بِاللّهِ تَعَالی مِنْ جَوْرِ الْجَائِرِینَ، وَکیدِ الْحَاسِدِینَ، وَبَغْی الظَّالِمِینَ، وَأَحْمَدُهُ فَوْقَ حَمْدِ الْحَامِدِینَ، اللّهُمَّ أَنْتَ الْواحِدُ بِلَا شَرِیک، وَالْمَلِک بِلَا تَمْلِیک، لَاتُضَادُّ فِی حُکمِک، وَلَا تُنَازَعُ فِی مُلْکک، أَسْأَلُک أَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِک وَرَسُولِک، وَأَنْ تُوزِعَنِی مِنْ شُکرِ نُعْمَاک مَا تَبْلُغُ بِی غَایةَ رِضَاک؛ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - سرگشتگی نصیب دل خسته من است
سرگشتگی نصیب دل خسته من است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶۲۱ - بملک فقر خود را آن زمان فرمانروا بینی
بملک فقر خود را آن زمان فرمانروا بینی قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۴۱ - مستغرق حال، قال را نشناسد
مستغرق حال، قال را نشناسد
