شماره ۱۵۴ - بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است

بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است
بی ذکر تو، دل خانه بی آب و روان است ۱

از ما سخن خال و خط امروز بود زشت
حرف گل رخسار، گل شمع زبان است ۲

برخیز که آمد به سرت مرگ سبکخیز
هرچند که بر خاطرت این حرف گران است ۳

جز فتنه نزاید چو زبان شد بسخن جفت
شور و شر عالم همه فرزند زبان است ۴