صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۲ - ماهیچه باریک که خاتون مال است
ماهیچه باریک که خاتون مال است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۲۹ - اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۵۵ - هر دل که درو مهر کسی ریش کند
هر دل که درو مهر کسی ریش کند خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
با این غرور بلندت ...
در بقعه های ساکتِ بودن ، صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۱ - امروز چو رشته بی سر و سامانم
امروز چو رشته بی سر و سامانم اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۲۴ - تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد
تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
ای پریشانی ...
مردی که آمد از فَلق ِ سرخ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
عیشی نبود چو عیش لولی و گدای اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۵۱ - احمد سبب وجود آدم شده است
احمد سبب وجود آدم شده است خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
خواب یلدا ...
شب که می آید و می کوبد پشت ِ در را ، صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیات
یارب چه خوش است قلیه های دو پیاز مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۳۰ - گفتی مرا که چونی؟ در روی ما نظر کن
گفتی مرا که چونی؟ در رویِ ما نَظَر کُن اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست
چو پیر شدی لذت دوران هیچست مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۹ - ساقی ز پی عشق روان است روانم
ساقی زِ پِیِ عشقْ رَوان است رَوانَم صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۳۶ - دیدم اندر دکان کله پزی
دیدم اندر دکان کله پزی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - آخر ز جهان غرقه به خون باید رفت
آخر ز جهان غرقه به خون باید رفت وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۹ - به من فرمود پیر راه بینی
به من فرمود پیر راه بینی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۳۸ - هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴ - سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم
سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۵ - ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
بخش ۱۴۲ - ماهیچه باریک که خاتون مال است
ماهیچه باریک که خاتون مال است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۲۹ - اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۵۵ - هر دل که درو مهر کسی ریش کند
هر دل که درو مهر کسی ریش کند خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
با این غرور بلندت ...
در بقعه های ساکتِ بودن ، صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۱ - امروز چو رشته بی سر و سامانم
امروز چو رشته بی سر و سامانم اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۲۴ - تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد
تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
ای پریشانی ...
مردی که آمد از فَلق ِ سرخ فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
عیشی نبود چو عیش لولی و گدای اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۵۱ - احمد سبب وجود آدم شده است
احمد سبب وجود آدم شده است خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
خواب یلدا ...
شب که می آید و می کوبد پشت ِ در را ، صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۳۹ - ابتدای رباعیات
یارب چه خوش است قلیه های دو پیاز مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۳۰ - گفتی مرا که چونی؟ در روی ما نظر کن
گفتی مرا که چونی؟ در رویِ ما نَظَر کُن اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست
چو پیر شدی لذت دوران هیچست مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۸۹ - ساقی ز پی عشق روان است روانم
ساقی زِ پِیِ عشقْ رَوان است رَوانَم صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۳۶ - دیدم اندر دکان کله پزی
دیدم اندر دکان کله پزی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - آخر ز جهان غرقه به خون باید رفت
آخر ز جهان غرقه به خون باید رفت وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۹ - به من فرمود پیر راه بینی
به من فرمود پیر راه بینی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۳۸ - هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۴ - سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم
سینه بگدازم و دل خون کنم و جان سوزم وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۵ - ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
