خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیان می‌کند که با افزایش سن و پیری، لذت‌های دوران جوانی از بین می‌روند و قدرت جسمانی کاهش می‌یابد. دندان‌ها که نماد قدرت و سلامتی هستند، با از دست دادنشان، سلطنت بدن نیز پایان می‌پذیرد.
متن دارای مفاهیم فلسفی و تأمل‌برانگیز درباره پیری و گذر زمان است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا برای آن‌ها جذابیت نداشته باشد.
شماره ۱۴۵ - چو پیر شدی لذت دوران هیچست
چو پیر شدی لذت دوران هیچست
کو هر چه خوردی بی در دندان هیچست ۱
دندان دو صف لشگر سلطان تن است
لشگر چو شکست کار سلطان هیچست ۲
کو هر چه خوردی بی در دندان هیچست ۱
دندان دو صف لشگر سلطان تن است
لشگر چو شکست کار سلطان هیچست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - برخاست میان بسته دلم چابک و چست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - خوش آنکه بخلقش سربازاری نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
