این متن درباره زندگی بیقید و آزاد لولیها و گداهاست که در راه عشق، بدون توجه به خرد، آبرو، خانه یا جایگاه خاصی، بیسر و پا میدوند و تنها مشغول یک چیز هستند و از دنیا و آخرت فارغاند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مانند 'بیسر و پا دویدن در راه عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
او را نه خرد، نه ننگ و نه خانه، نه جای ۱
اندر ره عشق میدود بیسر و پای
مشغول یکی و فارغ از هر دو سرای ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.