خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید و از سرگشتگی و بی‌قراری خود در جستجوی وصال او می‌نالد. او از معشوق می‌خواهد که راهنمای او باشد و او را به سوی خود هدایت کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۴۰ - نی بر سر کوی تو دلم یافته جای
نی بر سر کوی تو دلم یافته جای
نی در حرم وصل نهاده جان پای ۱
سرگشته چنین چند دوم گرد جهان؟
ای راه‌نما، مرا به خود راهنمای ۲
نی در حرم وصل نهاده جان پای ۱
سرگشته چنین چند دوم گرد جهان؟
ای راه‌نما، مرا به خود راهنمای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۹ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۱ - ای کاش! به سوی وصل راهی بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
