شاعر آرزو میکند راهی به سوی وصال معشوق وجود داشت یا در دلش صبری کافی بود. همچنین ابراز میکند که دوست دارد در راه عشق معشوق کشته شود و تنها گناهش دوستی با معشوق باشد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعارههایی مانند 'کشته شدن در راه عشق' نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۱ - ای کاش! به سوی وصل راهی بودی
یا در دلم از صبر سپاهی بودی ۱
ای کاش! چو در عشق تو من کشته شوم
جز دوستی توام گناهی بودی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.