بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۸۰ - مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن
مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۶۹ - خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش
خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۴ - جانفشانی بکن ار می طلبی جانان را
جانفشانی بکن ار می طلبی جانان را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۲۴ - جام در پای صراحی سر نهاد
جام در پای صراحی سر نهاد هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۲۸- ابوالسّری منصور بن عمّار، رضی اللّه عنه
و منهم: شیخ باوقار و مُشرف خواطر و اسرار، ابوالسری منصور بن عمار، رضی اللّه عنه قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۶۱ - در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست
در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس
زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۹ - مقررست و معین بحجت و برهان
مقررست و معین بحجت و برهان کمال خجندی : مقطعات
شماره ۲۶ - بر سر بی مو حسام خلوتی را هر که زد
بر سر بی مو حسام خلوتی را هر که زد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۲۸ - ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۱۷ - هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟
هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟ شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربان
بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواند رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۶ - دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟
دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟ فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۶ - حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
حسرت غم دیرینه دوا نتوانست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۰۸ - ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود
ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش
خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش ابوالفرج رونی : مقطعات
شمارهٔ ۱۵ - قطعه ای که به مسعود سعد سلمان نوشته شده
بوالفرج را در این بنا که در آن قدسی مشهدی : مثنویها
شمارهٔ ۳۲ - مذمّت مدح خسان و فواید هجو ایشان و مذمّت شعرای طامع و کاذب
دوش به رسواشدن عالمی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۸۸ - تیغ کز دستِ دوستان باشد
تیغ کز دستِ دوستان باشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۱۳ - دی مست می رفتی، بتا، رو کرده از ما یک طرف
دی مست می رفتی، بتا، رو کرده از ما یک طرف
شماره ۴۸۰ - مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن
مرو ای همنشین بیرون نگه در آتش من کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۶۹ - خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش
خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۴ - جانفشانی بکن ار می طلبی جانان را
جانفشانی بکن ار می طلبی جانان را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۲۴ - جام در پای صراحی سر نهاد
جام در پای صراحی سر نهاد هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۲۸- ابوالسّری منصور بن عمّار، رضی اللّه عنه
و منهم: شیخ باوقار و مُشرف خواطر و اسرار، ابوالسری منصور بن عمار، رضی اللّه عنه قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۶۱ - در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست
در جمله ذرات جهان لمعه حسنیست بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس
زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۹ - مقررست و معین بحجت و برهان
مقررست و معین بحجت و برهان کمال خجندی : مقطعات
شماره ۲۶ - بر سر بی مو حسام خلوتی را هر که زد
بر سر بی مو حسام خلوتی را هر که زد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل ۱۲۸ - ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم
ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۱۷ - هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟
هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟ شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربان
بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواند رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۶ - دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟
دمنه را گفتا که تا: این بانگ چیست؟ فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۶ - حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
حسرت غم دیرینه دوا نتوانست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۰۸ - ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود
ما را چه جان باشد که تو بر ما فشانی ناز خود سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش
خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش ابوالفرج رونی : مقطعات
شمارهٔ ۱۵ - قطعه ای که به مسعود سعد سلمان نوشته شده
بوالفرج را در این بنا که در آن قدسی مشهدی : مثنویها
شمارهٔ ۳۲ - مذمّت مدح خسان و فواید هجو ایشان و مذمّت شعرای طامع و کاذب
دوش به رسواشدن عالمی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۸۸ - تیغ کز دستِ دوستان باشد
تیغ کز دستِ دوستان باشد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۱۳ - دی مست می رفتی، بتا، رو کرده از ما یک طرف
دی مست می رفتی، بتا، رو کرده از ما یک طرف
