خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ناتوانی در رهایی از افکار پریشان و غمهای دیرینه سخن میگوید و تنها چیزی که همیشه پابرجاست، سایهی زلف معشوق است. غم نیز مانند دیگران به عهد خود وفا نکرده و حسرت غمهای قدیمی درماننشدنی باقی مانده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غمانگیز است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'زلف بتان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶ - حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
حسرت غم دیرینه دوا نتوانست
غم نیز به عهد خود وفا نتوانست ۱
جز زلف بتان که سایهاش کم نشود
کس فکر پریشانی ما نتوانست ۲
غم نیز به عهد خود وفا نتوانست ۱
جز زلف بتان که سایهاش کم نشود
کس فکر پریشانی ما نتوانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵ - آهم ز دل زبانه فرسود نشست
گوهر بعدی:شماره ۲۷ - دور افکندن نشانة خواستن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.