خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
باز از قدم گل چمن پیر جوان شد عطار نیشابوری : دفتر اول
درخواب دیدن عاشق که گوش معشوق بدست گرفته و از خواب بیدار شدن و گوش خود را در دست خود دیدن فرماید
چنان مدهوش عشق اندر فنا بود اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۶۲ - ای برون از بلندی و پستی
ای برون از بلندی و پستی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳ - در گرد غربت آینه دار خودیم ما
در گرد غربت آینه دار خودیم ما غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۱ - مقام سیم
بدان که هر سبب که قطعی یا عالی است از راه آن برخاستن شرط نیست در توکل بلکه اگر متوکل در خانه بندد و قفل برنهد تا دزد کالا نبرد توکل باطل نشود و اگر سلاح برگیرد و از خصم حذر کند هم چنین و اگر حبه برگیرد تا در راه سرما نیاید همچنین. و اگر سیر خورد مثلا تا حرارت باطن در راه اثر سرما کمتر کند، این چنین اسباب دقیق مناقض توکل بود همچون داغ و افسون، اما آنچه از اسباب ظاهر است دست بداشتن آن شرط نیست. رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام
زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۱۱ - هوای توست در سر، سایه ی گل را نمی دانم
هوای توست در سر، سایه ی گل را نمی دانم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۲۱ - شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر
شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۱ - دم صبحی که در میخانه از بهر شراب آید
دم صبحی که در میخانه از بهر شراب آید قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳ - در نعت خاتمالانبیا صلیلله علیه و آله و ستایش پادشاه غازی محمدشاه طاب ثراه فرماید
آفتاب و سایه میرقصند با هم ذرهوار اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۳ - بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را
بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۹ - از آن آهم ز دل مشکل برآید
از آن آهم ز دل مشکل برآید میرداماد : رباعیات
شماره ۲۰۵ - از حسن تو ای فارس میدان جمال
از حسن تو ای فارس میدان جمال اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۵ - نیست عیب ار دوست میدارم منش
نیست عیب ار دوست میدارم منش قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۷۳ - در تهنیت عروسی گودرز و منوچهر دو فرزند ابوالحسن علی لشگری که از سلاطین شدادیان گنجه بوده است
چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گر ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۷ - رخ است این یا قمر یا آتش طور
رخ است این یا قمر یا آتش طور واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۱۷ - حسنت، روزی که دست و شمشیر افراخت
حسنت، روزی که دست و شمشیر افراخت قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۲ - ز رشک، باد صبا گرچه سوخت جان مرا
ز رشک، باد صبا گرچه سوخت جان مرا میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۶۹ - پادشاهی بهرام گور
چو بهرام بر شد به تخت مهی یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۴۱ - از قول نواب سیف الله میرزا به نواب اسدالله میرزا نگاشته
سواره رفتی و سودم جبین به راه تو چندان
شماره ۱۱۶ - باز از قدم گل چمن پیر جوان شد
باز از قدم گل چمن پیر جوان شد عطار نیشابوری : دفتر اول
درخواب دیدن عاشق که گوش معشوق بدست گرفته و از خواب بیدار شدن و گوش خود را در دست خود دیدن فرماید
چنان مدهوش عشق اندر فنا بود اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۶۲ - ای برون از بلندی و پستی
ای برون از بلندی و پستی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۳۳ - در گرد غربت آینه دار خودیم ما
در گرد غربت آینه دار خودیم ما غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۱ - مقام سیم
بدان که هر سبب که قطعی یا عالی است از راه آن برخاستن شرط نیست در توکل بلکه اگر متوکل در خانه بندد و قفل برنهد تا دزد کالا نبرد توکل باطل نشود و اگر سلاح برگیرد و از خصم حذر کند هم چنین و اگر حبه برگیرد تا در راه سرما نیاید همچنین. و اگر سیر خورد مثلا تا حرارت باطن در راه اثر سرما کمتر کند، این چنین اسباب دقیق مناقض توکل بود همچون داغ و افسون، اما آنچه از اسباب ظاهر است دست بداشتن آن شرط نیست. رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام
زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۱۱ - هوای توست در سر، سایه ی گل را نمی دانم
هوای توست در سر، سایه ی گل را نمی دانم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۷۲۱ - شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر
شد دل دریا کنارم ته همین از چشم تر سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۱ - دم صبحی که در میخانه از بهر شراب آید
دم صبحی که در میخانه از بهر شراب آید قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳ - در نعت خاتمالانبیا صلیلله علیه و آله و ستایش پادشاه غازی محمدشاه طاب ثراه فرماید
آفتاب و سایه میرقصند با هم ذرهوار اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۳ - بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را
بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۹ - از آن آهم ز دل مشکل برآید
از آن آهم ز دل مشکل برآید میرداماد : رباعیات
شماره ۲۰۵ - از حسن تو ای فارس میدان جمال
از حسن تو ای فارس میدان جمال اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۳۵ - نیست عیب ار دوست میدارم منش
نیست عیب ار دوست میدارم منش قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۷۳ - در تهنیت عروسی گودرز و منوچهر دو فرزند ابوالحسن علی لشگری که از سلاطین شدادیان گنجه بوده است
چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گر ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۷ - رخ است این یا قمر یا آتش طور
رخ است این یا قمر یا آتش طور واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۱۷ - حسنت، روزی که دست و شمشیر افراخت
حسنت، روزی که دست و شمشیر افراخت قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۲ - ز رشک، باد صبا گرچه سوخت جان مرا
ز رشک، باد صبا گرچه سوخت جان مرا میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۶۹ - پادشاهی بهرام گور
چو بهرام بر شد به تخت مهی یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۴۱ - از قول نواب سیف الله میرزا به نواب اسدالله میرزا نگاشته
سواره رفتی و سودم جبین به راه تو چندان
