سعیدا : غزلیات
شماره ۱۵۲ - باخبر باش که از حال خبرداری هست
باخبر باش که از حال خبرداری هست مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۱۴
غوث عالم ، خواجه گردون فراز سربلند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۴۰ - از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم
از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۷
ماندهام در شکنج رنج و تعب سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۳۰ - همه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال
همه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال. قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹ - ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما
ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما اوحدی مراغهای : جام جم
در عروج روح به عالم اصلی
پدری داری اندرین بالا عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۱۳ - زین دم عیسی که هر ساعت سحر میآورد
زین دم عیسی که هر ساعت سحر میآورد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۸ - داغ اگر بر روی همچون برگ گل جا می کند
داغ اگر بر روی همچون برگ گل جا می کند بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۴۶ - گر طالعم کند به وصالت حمایتی
گر طالعم کند به وصالت حمایتی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۴۴ - بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت
بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵٩٩ - خدیو کشور دانش یمین دولت و دین
خدیو کشور دانش یمین دولت و دین خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - در دلتنگی و شکایت از روزگار و خوشدلی از گوشهگیری و قناعت
غصه بندد نفس افغان چکنم؟ غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲۷ - به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ
به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۵۰ - آمدن حضرت عباس و عون بن علی علیه السلام
چو این دید خورشید چرخ یلی فریدون مشیری : بهار را باورکن
خاموشِ
در ساغر ما گل شرابی نشکفت کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً
ستم نوردا نزدیک شد در ایّامت صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۳۵ - یا رب به شکیبائی ایوب قسم
یا رب به شکیبائی ایوب قسم رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۷ - عیانی جهرمی
اسمش احمدخان و اصلش از آن بذرهٔ نزهت بنیان. در نیکیِ فطرت معروف آفاق و به بذل و سماحت در آن ولا طاق. همواره با اهل کمال مجالس و با ارباب حال مؤانس. با فقیرانش لطف بی اندازه و صیت فقرش بلند آوازه. گویند در پیش عرفای متأخرین تهذیب اخلاق و تصفیه و تزکیهٔ نفسیه کرده. ملاقاتش دست نداد و زیاده از حالش اطلاعی به هم نرسید. از اوست: مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۹۷ - گر دیده بدی روی ترا یوسف مصر
گر دیده بدی روی ترا یوسف مصر
شماره ۱۵۲ - باخبر باش که از حال خبرداری هست
باخبر باش که از حال خبرداری هست مولانا خالد نقشبندی : مفردات (معما به نامهای خاص)
شماره ۱۴
غوث عالم ، خواجه گردون فراز سربلند عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۴۰ - از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم
از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم ملکالشعرای بهار : قصاید
قصیدهٔ ۷
ماندهام در شکنج رنج و تعب سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۳۰ - همه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال
همه کس را عقلِ خود به کمال نماید و فرزندِ خود به جمال. قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹ - ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما
ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما اوحدی مراغهای : جام جم
در عروج روح به عالم اصلی
پدری داری اندرین بالا عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۱۳ - زین دم عیسی که هر ساعت سحر میآورد
زین دم عیسی که هر ساعت سحر میآورد کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۸ - داغ اگر بر روی همچون برگ گل جا می کند
داغ اگر بر روی همچون برگ گل جا می کند بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۴۶ - گر طالعم کند به وصالت حمایتی
گر طالعم کند به وصالت حمایتی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۴۴ - بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت
بغیر حق، دل اهلی ز هرچه لذت یافت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵٩٩ - خدیو کشور دانش یمین دولت و دین
خدیو کشور دانش یمین دولت و دین خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - در دلتنگی و شکایت از روزگار و خوشدلی از گوشهگیری و قناعت
غصه بندد نفس افغان چکنم؟ غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲۷ - به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ
به خون تپم به سر رهگذر دروغ دروغ الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۵۰ - آمدن حضرت عباس و عون بن علی علیه السلام
چو این دید خورشید چرخ یلی فریدون مشیری : بهار را باورکن
خاموشِ
در ساغر ما گل شرابی نشکفت کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً
ستم نوردا نزدیک شد در ایّامت صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۳۵ - یا رب به شکیبائی ایوب قسم
یا رب به شکیبائی ایوب قسم رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۷ - عیانی جهرمی
اسمش احمدخان و اصلش از آن بذرهٔ نزهت بنیان. در نیکیِ فطرت معروف آفاق و به بذل و سماحت در آن ولا طاق. همواره با اهل کمال مجالس و با ارباب حال مؤانس. با فقیرانش لطف بی اندازه و صیت فقرش بلند آوازه. گویند در پیش عرفای متأخرین تهذیب اخلاق و تصفیه و تزکیهٔ نفسیه کرده. ملاقاتش دست نداد و زیاده از حالش اطلاعی به هم نرسید. از اوست: مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۹۷ - گر دیده بدی روی ترا یوسف مصر
گر دیده بدی روی ترا یوسف مصر
