خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی بیانگر دیدگاه شاعر دربارهٔ حضور خدا در تمام ذرات جهان است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند نور خورشید و لباس ذرات، نشان میدهد که خدا در همه چیز حاضر است و تنها عاشقان میتوانند این حضور را درک کنند. او همچنین به موضوع وصل به معشوق و یافتن آرامش در دل عاشقان اشاره میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۲۴ - ما دو عالم را همه لا دیده ایم
ما دو عالم را همه لا دیده ایم
لا چه باشد جمله الا دیده ایم ۱
در لباس جمله ذرات جهان
مهر روی او هویدا دیده ایم ۲
نور خورشید جمال او عیان
از همه پنهان و پیدا دیده ایم ۳
هر که ره یابد ببزم وصل دوست
هردمش عیدی مهنا دیده ایم ۴
آن امانت کو نگنجد در جهان
در دل عشاق مأوا دیده ایم ۵
زانکه مستغنی ز جایست و جهات
در دل هر ذره اش جا دیده ایم ۶
در پس هر ذره از عین الیقین
ای اسیری ما خدا را دیده ایم ۷
لا چه باشد جمله الا دیده ایم ۱
در لباس جمله ذرات جهان
مهر روی او هویدا دیده ایم ۲
نور خورشید جمال او عیان
از همه پنهان و پیدا دیده ایم ۳
هر که ره یابد ببزم وصل دوست
هردمش عیدی مهنا دیده ایم ۴
آن امانت کو نگنجد در جهان
در دل عشاق مأوا دیده ایم ۵
زانکه مستغنی ز جایست و جهات
در دل هر ذره اش جا دیده ایم ۶
در پس هر ذره از عین الیقین
ای اسیری ما خدا را دیده ایم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳ - من آن رند خراباتم که هشیارانه می نوشم
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - ای دل بیا بکوی خرابات جا کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.