عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۱۴ - از کفم رها
عارف بنا به آنچه در دیوانش نوشته این تصنیف را پس از جدایی از «دوست وفادارش» استادعلی‌محمد معمارباشی بین قم و اصفهان ساخته است (سال ۱۳۲۹ ه.ق).
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۸۴ - هرگز نبود میل تو کافراشت کنی
هرگز نبود میل تو کافراشت کنی
عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۱۲ - بلبل شوریده فغان می کند
بلبل شوریده فغان می کند
ادیب صابر : مقطعات
شماره ۲۴ - اکنون که خصومات همه اهل زمانه
اکنون که خصومات همه اهل زمانه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۲ - صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را
صلح در پرده بود یار به جنگ آمده را
عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۱۰ - از خون جوانان وطن لاله دمیده
عارف قزوینی در دیوان خود و در مقدمه‌ای بر این تصنیف، آورده‌است:
مفاتیح الجنان : زیارت امام على نقى و امام حسن عسکرى (ع)
زیارت والده امام قائم (ع)
[پس از زیارت امام عسکری] ملکه دنیا و آخرت، مادر بزرگوار امام قائم(علیه السلام) را که قبرش پشت ضریح مولایمان امام عسکری(علیه السلام) است زیارت کن و در زیارت آن بزرگ بانو بگو:
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۷۵ - نی من منم و نی تو توئی نی تو منی
نی من منم و نی تو توئی نی تو منی
عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۸ - نه قدرت که با وی نشینم
نه قدرت که با وی نشینم
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۳۶۵ - با خیال خشک تا کی سر به یک بالین نهم ؟
با خیال خشک تا کی سر به یک بالین نهم ؟
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۷۳ - نومید نیم گرچه ز من ببریدی
نومید نیم گرچه ز من ببریدی
مولوی : غزلیات
غزل ۶۹ - چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا
چه باشد گَر نگارینَم بگیرد دستِ من فردا
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۶۶ - من من نیم و اگر دمی من منمی
من من نیم و اگر دمی من منمی
عطار نیشابوری : بخش نهم
المقاله التاسعه
بدان ای پاک دین گر پاک آبی
قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۳۱۵ - بتی دارم که لعلش با لب کوثر کند بازی
بتی دارم که لعلش با لب کوثر کند بازی
عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۱ - دیدم صنمی
«دیدم صنمی سروقد و روی چو ماهی» یا به‌اختصار «دیدم صنمی»، نخستین تصنیف عارف قزوینی است که سال ۱۳۱۵ ه. ق در دستگاه شور ساخته شد.
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۳۴ - ایضا له
صورت به جهان زشت تر از گور نبودی
ترانه های کودکانه : بخش اول
عروسک قشنگ من قرمز پوشیده
عروسک قشنگ من قرمز پوشیده
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۶۴ - من دوش به کاسهٔ رباب سحری
من دوش به کاسهٔ رباب سحری
قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۵ - در مدیحه
خدایگانا جان منا بجان و سرت