این متن به رابطهای عرفانی یا عاشقانه اشاره دارد که در آن مرزهای میان «من» و «تو» محو شده و وحدتی میان دو وجود ایجاد شده است. شاعر در این ابهام عمدی، خود را با معشوق یکی میداند و از این پیوند عمیق سخن میگوید.
مفهوم عمیق عرفانی و فلسفی متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، ابهام موجود در معنا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۷۵ - نی من منم و نی تو توئی نی تو منی
هم من منم و هم تو توئی و هم تو منی ۱
من با تو چنانم ای نگار ختنی
کاندر غلطم که من توام یا تو منی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.