شخصیت اصلی متن از درد و رنجی که متحمل شده است سخن میگوید. او اشاره میکند که پای او به گل آلوده بوده و سپس به ناگاه سرش را بریدهاند. همچنین بیان میکند که زخمهای سنگینی از دست افراد پست خورده است و از دیگران میخواهد که اگر گاهی ناله میکند، او را ببخشایند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و توصیف رنج و درد است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این نوع اشعار اغلب نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۷۴ - نی گفت که پای من به گل بود بسی
ناگاه بریدند سرم در هوسی ۱
نه زخم گران بخوردم از دست خسی
معذورم دار اگر بنالم نفسی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.