خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به عشق و اشتیاق شدید اشاره دارد، جایی که فرد حاضر است برای معشوق خود هر کاری انجام دهد، حتی پیش از رسیدن صبح، به امید دیدار او شکرگزاری میکند. همچنین، به نوعی تسلیم و اطاعت در برابر معشوق نیز اشاره شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات آن نیازمند تجربه و بلوغ فکری است.
رباعی ۱۹۸۴ - هرگز نبود میل تو کافراشت کنی
هرگز نبود میل تو کافراشت کنی
تا عاشق آنی که فرو داشت کنی ۱
بسم الله ناگفته تو گوئی الحمد
ناآمده صبح از طمع چاشت کنی ۲
تا عاشق آنی که فرو داشت کنی ۱
بسم الله ناگفته تو گوئی الحمد
ناآمده صبح از طمع چاشت کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۸۳ - هرگز به مزاج خود یکی دم نزنی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۸۵ - هرکس کسکی دارد و هرکس یاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.