خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از هویت و وجود خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که اگر آن «من» واقعی که دل از او بریده است را می‌یافت، مانند درختی خود را از زمین برمی‌کند. این متن احساسی از جستجوی هویت و رنج ناشی از جدایی را منتقل می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۶۶ - من من نیم و اگر دمی من منمی
من من نیم و اگر دمی من منمی
این عالم چو ذره بر هم زنمی ۱
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی ۲
این عالم چو ذره بر هم زنمی ۱
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۶۵ - من ذره بدم ز کوه بیشم کردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۶۷ - مه دوش به بالین تو آمد به سرای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
