شاعر در این شعر از تحول و دگرگونیای که در زندگیاش رخ داده سخن میگوید. او اشاره میکند که از ذرهای به کوهی بزرگ تبدیل شده و از بقیه پیشی گرفته است. همچنین، از درمان دل شکسته و ریش خود میگوید و این که مست و آزاد شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و تحول شخصی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۶۵ - من ذره بدم ز کوه بیشم کردی
پس مانده بدم از همه پیشم کردی ۱
درمان دل خراب و ریشم کردی
سرمستک و دستک زن خویشم کردی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.