خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از حضور ماه (معشوق) در کنار خود می‌گوید و از غیرت و حسادت خود سخن می‌راند. او از ماه می‌پرسد که چگونه می‌تواند در کنار او بنشیند، در حالی که ماه همه‌جا را دیده و شناخته‌شده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و غیرت است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای سنین پایین پیچیده باشد.
رباعی ۱۹۶۷ - مه دوش به بالین تو آمد به سرای
مه دوش به بالین تو آمد به سرای
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای ۱
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای ۲
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای ۱
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۶۶ - من من نیم و اگر دمی من منمی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۶۸ - مهمان دو دیده شد خیالت گذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
