خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

این شعر از طبیعت و عناصر آن مانند بلبل، گل، باد خزان، سرو، خار، نرگس و لاله برای بیان غم و ناله‌های شاعر استفاده می‌کند. شاعر از ویرانی و غارتی که در طبیعت رخ داده است، شکایت می‌کند و احساس ناامیدی و زیان را بیان می‌نماید. در پایان، به دزدان و غارتگری‌های آن‌ها اشاره می‌کند که همه چیز را نابود کرده‌اند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی مانند غم، ناامیدی و انتقاد اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

بلبل شوریده فغان می کند
شکوه ز آشوب جهان می کند

دامن گل گشته ز دستش رها
ناله و فریاد و امان می کند
***

باد خزان پیرهن گل درید
دامن گل شد ز نظر ناپدید

سرو چو یعقوب از این غم خمید
غصه قد سرو، کمان می کند
***

خارجه در مجلس ما جا گرفت
نرگس شهلا ره ایما گرفت

لاله ازین داغ به دل جا گرفت
عاقبت این هیز زیان می کند
***

شد «پرتیوا» پی غارتگری
ریخته دزدان عوض مشتری

نه گل به جا ماند و نه باغی
هر یک ز سو به سراغی
***

دزد ز هر سوی به غارتگری
خیره سری بین که چه ها می کند

«عارف قزوینی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir