مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۰۷ - گفتم به یکی کله که خاکش فرسود
گفتم به یکی کله که خاکش فرسود سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۲۷ - چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمی‌آید
چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمی‌آید صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد
پرسید کسی ز من بگو عرش کجاست سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
اندر درود دادن بر او و آل او صلّی‌الله علیه‌وسلّم
تا به حشر ای دل از ثنا گفتی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - با یار ز من خبر بگویید
با یار ز من خبر بگویید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۶۴ - تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است
تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است اقبال لاهوری : زبور عجم
به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۴ - در کوی خرابات خراب افتادیم
در کوی خرابات خراب افتادیم محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۲۶ - بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش
بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۳۱ - آتش مهر توأم در دل و جان افتاده
آتش مهر توأم در دل و جان افتاده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۰۴ - عالم از جام لب خراب مکن
عالم از جام لب خراب مکن مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۶ - چه دلشادم به دلدار خدایی
چه دِلْشادم به دِلْدارِ خدایی اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
غریبم در میان محفل خویش
غریبم در میان محفل خویش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۰۲ - هر که با، عشق آشنا شد، زحمت جان، بر نتافت
هر که با، عشق آشنا شد، زحمت جان، بر نتافت قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستان
اگر بخواهد جانم بجای دل جانان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری
چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۹۶ - شها که بود که از فیض بخشش تو بدو
شها که بود که از فیض بخشش تو بدو ادیب صابر : مقطعات
شماره ۳۵ - ای خلافت را امام و ای امام را قوام
ای خلافت را امام و ای امام را قوام حافظ : غزلیات
غزل ۱۵۸ - من و انکار شراب این چه حکایت باشد
من و انکار شراب این چه حکایت باشد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۷۵ - رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شود
رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شود
شماره ۴۰۷ - گفتم به یکی کله که خاکش فرسود
گفتم به یکی کله که خاکش فرسود سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۲۷ - چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمی‌آید
چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمی‌آید صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱ - این رباعی اثر طبع رضا صغیر متخلص به سعید میباشد
پرسید کسی ز من بگو عرش کجاست سنایی غزنوی : الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران
اندر درود دادن بر او و آل او صلّی‌الله علیه‌وسلّم
تا به حشر ای دل از ثنا گفتی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - با یار ز من خبر بگویید
با یار ز من خبر بگویید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۶۴ - تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است
تو گر پروانه یی همچون خلیل آتش گلستان است اقبال لاهوری : زبور عجم
به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد
به فغان نه لب گشودم که فغان اثر ندارد شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۵۴ - در کوی خرابات خراب افتادیم
در کوی خرابات خراب افتادیم محتشم کاشانی : غزلیات از رسالهٔ جلالیه
شماره ۲۶ - بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش
بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۳۱ - آتش مهر توأم در دل و جان افتاده
آتش مهر توأم در دل و جان افتاده امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۰۴ - عالم از جام لب خراب مکن
عالم از جام لب خراب مکن مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۶ - چه دلشادم به دلدار خدایی
چه دِلْشادم به دِلْدارِ خدایی اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
غریبم در میان محفل خویش
غریبم در میان محفل خویش سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۰۲ - هر که با، عشق آشنا شد، زحمت جان، بر نتافت
هر که با، عشق آشنا شد، زحمت جان، بر نتافت قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۲۹ - در مدح شرف الدین ملک جستان
اگر بخواهد جانم بجای دل جانان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری
چه فروشدی به کلفت چه شدت چه حال داری سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۹۶ - شها که بود که از فیض بخشش تو بدو
شها که بود که از فیض بخشش تو بدو ادیب صابر : مقطعات
شماره ۳۵ - ای خلافت را امام و ای امام را قوام
ای خلافت را امام و ای امام را قوام حافظ : غزلیات
غزل ۱۵۸ - من و انکار شراب این چه حکایت باشد
من و انکار شراب این چه حکایت باشد طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۷۵ - رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شود
رهبری کو تا دل از سرگشتگی بی غم شود