صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۵ - قدم به چشم من خاکسار نگذارد
قدم به چشم من خاکسار نگذارد همام تبریزی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام
ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۰۹ - ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس
ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۴ - درآمد در میان شهر آدم زفت سیلابی
دَرآمَد در میانِ شهرِ آدم زَفت سیلابی شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۵۲ - سلطنت بر مزید باد مدام
سلطنت بر مزید باد مدام کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۴ - عالم روشن ز شمع اقبالت باد
عالم روشن ز شمع اقبالت باد اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۲۶ - صفت شب گذراندن پروانه
شب هجران که بی روی چو ماه است اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹۶ - در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس
در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۲۴ - ابوالقاسم الجُنَیْد بن محمّد
و از این طایفه بود ابوالقاسم الجُنَیْدبن محمّد، سیّد این طایفه است و امام ایشان بود اصل وی از نهاوند بود و مولد وی بعراق بود و پدرش آبگینه فروش بود قواریریش از این گفتندی و فقیه بود، بر مذهب ابوثور بود و صحبت سرّی و حارث محاسبی کرده بود و آن محمدبن علی القصّاب وفات وی اندر سنه سبع و تسعین و مأتین بود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۸۳ - دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد
دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵ - شد بزلف یار هر که مبتلا
شد بزلف یار هر که مبتلا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۲۵ - رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید
رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۹۸ - مدح سیف الدوله محمود
چو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۵ - حلال باد می خلد و حور زاهد را
حلال باد می خلد و حور زاهد را وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع
شها تو ماهی و مهرت به دل گرفته قرار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۲۳ - چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟
چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟ خاقانی : قطعات
شماره ۹۵ - شب که مثال مه ذی‌الحجه دید
شب که مثال مه ذی‌الحجه دید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۰۷ - چو بر سر زند شاخ، مستانه گل
چو بر سر زند شاخ، مستانه گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۶۲ - من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است
من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است نهج البلاغه : نامه ها
نامه به اسود بن قطبه در ضرورت خویشتن داری حاکم
و من كتاب له عليه‌السلام إلى الأسود بن قطبة صاحب جند حلوان أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلْوَالِيَ إِذَا اِخْتَلَفَ هَوَاهُ مَنَعَهُ ذَلِكَ كَثِيراً مِنَ اَلْعَدْلِ فَلْيَكُنْ أَمْرُ اَلنَّاسِ عِنْدَكَ فِي اَلْحَقِّ سَوَاءً فَإِنَّهُ لَيْسَ فِي اَلْجَوْرِ عِوَضٌ مِنَ اَلْعَدْلِ
غزل ۳۷۵۵ - قدم به چشم من خاکسار نگذارد
قدم به چشم من خاکسار نگذارد همام تبریزی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام
ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمام جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۰۹ - ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس
ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۴ - درآمد در میان شهر آدم زفت سیلابی
دَرآمَد در میانِ شهرِ آدم زَفت سیلابی شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۱۵۲ - سلطنت بر مزید باد مدام
سلطنت بر مزید باد مدام کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۴ - عالم روشن ز شمع اقبالت باد
عالم روشن ز شمع اقبالت باد اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۲۶ - صفت شب گذراندن پروانه
شب هجران که بی روی چو ماه است اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹۶ - در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس
در عشق توَم ذخیره ناکامی و بس ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۲۴ - ابوالقاسم الجُنَیْد بن محمّد
و از این طایفه بود ابوالقاسم الجُنَیْدبن محمّد، سیّد این طایفه است و امام ایشان بود اصل وی از نهاوند بود و مولد وی بعراق بود و پدرش آبگینه فروش بود قواریریش از این گفتندی و فقیه بود، بر مذهب ابوثور بود و صحبت سرّی و حارث محاسبی کرده بود و آن محمدبن علی القصّاب وفات وی اندر سنه سبع و تسعین و مأتین بود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۸۳ - دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد
دیدنت باعث سرسبزی جان می گردد صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵ - شد بزلف یار هر که مبتلا
شد بزلف یار هر که مبتلا کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۲۵ - رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید
رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۹۸ - مدح سیف الدوله محمود
چو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۵ - حلال باد می خلد و حور زاهد را
حلال باد می خلد و حور زاهد را وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع
شها تو ماهی و مهرت به دل گرفته قرار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۲۳ - چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟
چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟ خاقانی : قطعات
شماره ۹۵ - شب که مثال مه ذی‌الحجه دید
شب که مثال مه ذی‌الحجه دید حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۰۷ - چو بر سر زند شاخ، مستانه گل
چو بر سر زند شاخ، مستانه گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۶۲ - من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است
من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است نهج البلاغه : نامه ها
نامه به اسود بن قطبه در ضرورت خویشتن داری حاکم
و من كتاب له عليه‌السلام إلى الأسود بن قطبة صاحب جند حلوان أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اَلْوَالِيَ إِذَا اِخْتَلَفَ هَوَاهُ مَنَعَهُ ذَلِكَ كَثِيراً مِنَ اَلْعَدْلِ فَلْيَكُنْ أَمْرُ اَلنَّاسِ عِنْدَكَ فِي اَلْحَقِّ سَوَاءً فَإِنَّهُ لَيْسَ فِي اَلْجَوْرِ عِوَضٌ مِنَ اَلْعَدْلِ