شماره ۱۲۳۱ - آتش مهر توأم در دل و جان افتاده

آتش مهر توأم در دل و جان افتاده
جان ز هستی خود ای جان به گمان افتاده ۱

از غم هجر تو دلسوخته ام چون لاله
سوز سودای تو تا در دل و جان افتاده ۲

تا تو برخاسته ای در چمن جان باری
پیش قدّ تو ز قد سرو روان افتاده ۳

در دلت هیچ نیاید که فلانی مسکین
همچو سوسن همه جایی به زبان افتاده ۴

تا کی از حال دل بی خبران بی خبری
دو جهان از غم رویت به فغان افتاده ۵

راه عشق تو به سر پویم از آن روی که هست
سر ما در قدم راهروان افتاده ۶

سودم از عشق تو هجرست و زیانم سر و جان
چه کند بنده مسکین زیان افتاده ۷

پرتو عکس رخت کرد جهان را روشن
تابی از مهر رخت تا به جهان افتاده ۸