شماره ۱۲۳۲ - جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده

جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده
مرغ دل ضعیفم در قیدت اوفتاده ۱

دل بسته ام به زلفت مگشایش از هم ای جان
زین رو که دیده جان بر روی تو گشاده ۲

تو شهسوار عشقی بر بادپای هجران
با تو چه چاره سازد بیچاره پیاده ۳

بنشست پیش قدّت سرو چمن ز خجلت
وانگه به پای ماچان بنگر که ایستاده ۴

مسکین دل ضعیفم در عالم حقیقت
گویی به عشق رویت از مادری بزاده ۵

اخلاص ما به رویت بیرون ز حدّ و حصرست
آن دم مباد این دل بیرون رود ز جاده ۶

آن ترک شوخ چشمش دارد کمان ابرو
از غمزه اش حذر کن چون مست شد ز باده ۷

جز این و آن ندانم دانم که چشم مستش
صد شور و فتنه باری اندر جهان نهاده ۸

هر شب چو ماه کاهم در حسرت وصالش
هر روز درد عشقش بر جان ما زیاده ۹