شماره ۱۲۳۳ - ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده

ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده
وز دیده در فراقت صد جوی خون گشاده ۱

مهر تو در دل ما تا هست روح باقیست
با عشق چون بزادی مادر مرا بزاده ۲

عشق تو شهسواریست بر بادپای چون برق
با او چه گونه کوشد مسکین دلی پیاده ۳

گویی مرا ملولی ای جان و دل چه گویم
ناخوش دلم ز هجران تو سرخوشی ز باده ۴

با سرو آب می گفت سرکش چنین چرایی
تو سر کشیده و ما سر در پیت نهاده ۵

ابروی و چشم خوبان دل می برند از آن روی
پیوسته میل دلها بر عارضیست ساده ۶