ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۵۵ - الله، به فریاد من بی کس رس
الله، به فریاد من بی کس رس ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۶۹ - وصافی خود به رغم حاسد تا کی
وصافی خود به رغم حاسد تا کی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۳۸ - باید که مال دنیا مسمار دل نباشد
باید که مال دنیا مسمار دل نباشد عطار نیشابوری : خسرونامه
نامۀ خسرو بشاپور
بنام آنکه جان را زونشان نیست رشیدالدین میبدی : ۵۲- سورة الطور
النوبة الثالثة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بسم اللَّه آیین زبان است و چراغ جان و ثناء جاودان. بسم اللَّه کلید گوشها است و آئینه چشمها و یادگار دلها. بسم اللَّه مجلسها معطّر کند، جانها منوّر کند، زبانها معنبر کند، گناهها مکفّر کند. مولوی : رباعیات
رباعی ۹۵۹ - گر در ره عشق او نباشی سرباز
گر در ره عشق او نباشی سرباز اسدی توسی : گرشاسپنامه
به کشتی نشستن
چو سه روز بگذشت و شد راست باد نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۷۴ - باحضار ملک وضعی پری وش
باحضار ملک وضعی پری وش رشیدالدین میبدی : ۲۷- سورة النمل- مکیة
۵ - النوبة الثانیة
قوله: قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ: اى قل یا ایها الرسول الْحَمْدُ لِلَّهِ اى الشکر و الثناء کلّه للَّه، لانّه هو الذى یستحقّه على الحقیقة على آلائه و نعمائه. و قیل قل یا محمد الحمد للَّه على هلاک کفّار الامم الخالیة. و قیل قل الحمد للَّه الذى علّمک هذا الامر الذى ذکر، وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفى و هم الانبیاء علیهم السلام، دلیله قوله: وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ و قیل هم اصحاب محمد (ص) اصطفاهم اللَّه لنبیّه، و قیل هم امة محمد (ص)، و هى امّة الاتّباع الّذین اصطفاهم اللَّه لمعرفته و طاعته و هى الفرقة النّاجیة من الثلاث و السّبعین، قال اللَّه تعالى: وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ. ثمّ قال الزاما للحجة: آللَّهُ خَیْرٌ اى قل یا محمد لکفّار قومک الزاما للحجة علیهم: آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ، اى عبادة اللَّه خیر ام عبادتکم الاصنام. رسول خدا هر گه که این آیت خواندى گفتى:بل اللَّه خیر و ابقى و اجل و اکرم، قرائت اهل بصره و عاصم یشرکون بیاء است و باقى قرّاء بتاء مخاطبه خوانند، و استفهام بر طریق انکار و توبیخ است. فان قیل لفظ «الخیر» یستعمل فى شیئین فیهما خیر و لاحدهما مزیّة و لا خیر فى الاصنام اصلا قلنا مطلق لفظ «الخیر» لا یقتضى هذا، و الدلیل علیه قوله: أَصْحابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِیلًا و لم یقتض ذلک ان یکون لاهل النّار مقیل حسن و لکنّ المراد به زیادة التشدید. و قیل انّما ذکر ذلک لاعتقاد الجهلة و الکفّار، انّ فى الاصنام خیرا فکان ذلک على زعمهم. محتشم کاشانی : ترکیببندها
شمارهٔ ۹ - فی مرثیه محمد قلی میرزا غفرالله ذنوبه
باز آفتی به اهل جهان از جهان رسید حافظ : غزلیات
غزل ۴۳۰ - به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۲۴ - الهی شراب شوق در جان منصور حلاّج افزون شد، آن شراب در آن نگنجید سر بیرون شد، ابل
الهی شراب شوق در جان منصور حلاّج افزون شد، آن شراب در آن نگنجید سر بیرون شد، ابلیس جرعه ای نیافت جاوید ملعون شد، به جرعه ای از آن شراب اویس قرنی میمون شد. حافظ : غزلیات
غزل ۲۶۵ - برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز
برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۶۹ - هم در آن وقت کی شیخ به نشابور بود یک روز گفت اسب زین کنید. اسب زین کردند، شیخ برنشست و جمع در خدمت برفتند. در میان بازارزنی مطربه، مست، روی بگشاده و آ
هم در آن وقت کی شیخ به نشابور بود یک روز گفت اسب زین کنید. اسب زین کردند، شیخ برنشست و جمع در خدمت برفتند. در میان بازارزنی مطربه، مست، روی بگشاده و آراسته نزدیک شیخ رسید. جمع بانگ بروی زدند که از راه فراتر شو! شیخ گفت دست ازو بدارید. چون آن زن نزدیک شیخ رسید شیخ گفت: فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳۶ - زاهد گر ترا ریاست لذیذ
زاهد گر ترا ریاست لذیذ وحشی بافقی : ناظر و منظور
رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی
ز ره پیمای این صحرای دلگیر ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۳۸ - ز آمیزش جان و تن تویی مقصودم
ز آمیزش جان و تن تویی مقصودم سعدی : قطعات
شماره ۹۳ - بدین الحان داودی عجب نیست
بدین الحان داودی عجب نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۰۸ - ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم
ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم انوری : رباعیات
رباعی ۱۵۸ - ای دل ز هزار دیده خون میراند
ای دل ز هزار دیده خون میراند
رباعی ۳۵۵ - الله، به فریاد من بی کس رس
الله، به فریاد من بی کس رس ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۶۹ - وصافی خود به رغم حاسد تا کی
وصافی خود به رغم حاسد تا کی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۲۳۸ - باید که مال دنیا مسمار دل نباشد
باید که مال دنیا مسمار دل نباشد عطار نیشابوری : خسرونامه
نامۀ خسرو بشاپور
بنام آنکه جان را زونشان نیست رشیدالدین میبدی : ۵۲- سورة الطور
النوبة الثالثة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بسم اللَّه آیین زبان است و چراغ جان و ثناء جاودان. بسم اللَّه کلید گوشها است و آئینه چشمها و یادگار دلها. بسم اللَّه مجلسها معطّر کند، جانها منوّر کند، زبانها معنبر کند، گناهها مکفّر کند. مولوی : رباعیات
رباعی ۹۵۹ - گر در ره عشق او نباشی سرباز
گر در ره عشق او نباشی سرباز اسدی توسی : گرشاسپنامه
به کشتی نشستن
چو سه روز بگذشت و شد راست باد نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۷۴ - باحضار ملک وضعی پری وش
باحضار ملک وضعی پری وش رشیدالدین میبدی : ۲۷- سورة النمل- مکیة
۵ - النوبة الثانیة
قوله: قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ: اى قل یا ایها الرسول الْحَمْدُ لِلَّهِ اى الشکر و الثناء کلّه للَّه، لانّه هو الذى یستحقّه على الحقیقة على آلائه و نعمائه. و قیل قل یا محمد الحمد للَّه على هلاک کفّار الامم الخالیة. و قیل قل الحمد للَّه الذى علّمک هذا الامر الذى ذکر، وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِینَ اصْطَفى و هم الانبیاء علیهم السلام، دلیله قوله: وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ و قیل هم اصحاب محمد (ص) اصطفاهم اللَّه لنبیّه، و قیل هم امة محمد (ص)، و هى امّة الاتّباع الّذین اصطفاهم اللَّه لمعرفته و طاعته و هى الفرقة النّاجیة من الثلاث و السّبعین، قال اللَّه تعالى: وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ. ثمّ قال الزاما للحجة: آللَّهُ خَیْرٌ اى قل یا محمد لکفّار قومک الزاما للحجة علیهم: آللَّهُ خَیْرٌ أَمَّا یُشْرِکُونَ، اى عبادة اللَّه خیر ام عبادتکم الاصنام. رسول خدا هر گه که این آیت خواندى گفتى:بل اللَّه خیر و ابقى و اجل و اکرم، قرائت اهل بصره و عاصم یشرکون بیاء است و باقى قرّاء بتاء مخاطبه خوانند، و استفهام بر طریق انکار و توبیخ است. فان قیل لفظ «الخیر» یستعمل فى شیئین فیهما خیر و لاحدهما مزیّة و لا خیر فى الاصنام اصلا قلنا مطلق لفظ «الخیر» لا یقتضى هذا، و الدلیل علیه قوله: أَصْحابُ الْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِیلًا و لم یقتض ذلک ان یکون لاهل النّار مقیل حسن و لکنّ المراد به زیادة التشدید. و قیل انّما ذکر ذلک لاعتقاد الجهلة و الکفّار، انّ فى الاصنام خیرا فکان ذلک على زعمهم. محتشم کاشانی : ترکیببندها
شمارهٔ ۹ - فی مرثیه محمد قلی میرزا غفرالله ذنوبه
باز آفتی به اهل جهان از جهان رسید حافظ : غزلیات
غزل ۴۳۰ - به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۲۴ - الهی شراب شوق در جان منصور حلاّج افزون شد، آن شراب در آن نگنجید سر بیرون شد، ابل
الهی شراب شوق در جان منصور حلاّج افزون شد، آن شراب در آن نگنجید سر بیرون شد، ابلیس جرعه ای نیافت جاوید ملعون شد، به جرعه ای از آن شراب اویس قرنی میمون شد. حافظ : غزلیات
غزل ۲۶۵ - برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز
برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۶۹ - هم در آن وقت کی شیخ به نشابور بود یک روز گفت اسب زین کنید. اسب زین کردند، شیخ برنشست و جمع در خدمت برفتند. در میان بازارزنی مطربه، مست، روی بگشاده و آ
هم در آن وقت کی شیخ به نشابور بود یک روز گفت اسب زین کنید. اسب زین کردند، شیخ برنشست و جمع در خدمت برفتند. در میان بازارزنی مطربه، مست، روی بگشاده و آراسته نزدیک شیخ رسید. جمع بانگ بروی زدند که از راه فراتر شو! شیخ گفت دست ازو بدارید. چون آن زن نزدیک شیخ رسید شیخ گفت: فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳۶ - زاهد گر ترا ریاست لذیذ
زاهد گر ترا ریاست لذیذ وحشی بافقی : ناظر و منظور
رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی
ز ره پیمای این صحرای دلگیر ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۳۸ - ز آمیزش جان و تن تویی مقصودم
ز آمیزش جان و تن تویی مقصودم سعدی : قطعات
شماره ۹۳ - بدین الحان داودی عجب نیست
بدین الحان داودی عجب نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۰۸ - ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم
ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم انوری : رباعیات
رباعی ۱۵۸ - ای دل ز هزار دیده خون میراند
ای دل ز هزار دیده خون میراند
