عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۱۸ - غوّاص در اوّل قدم از فرق کند
غوّاص در اوّل قدم از فرق کند
مولوی : ترجیعات
شانزدهم
بیار آن می که ما را تو بدان بفریفتی ز اول
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۷۰ - ای مصور نقش آن سرّ نهانش را بکش
ای مصور نقش آن سرّ نهانش را بکش
ملک‌الشعرای بهار : ترکیبات
شب زمستان
شب شد و باد خنک از جانب شمران وزید
وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع
شها تو ماهی و مهرت به دل گرفته قرار
مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۳۸ - ای عشق تو موزون‌تری، یا باغ و سیبستان تو؟
ای عشق تو موزون‌تَری، یا باغ و سیبِستانِ تو؟
خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۵۰ - الهی ای سزاوار ثنای خویش، ای شکر کنندهٔ عطای خویش ای شیرین نمایندهٔ بلای خویش، ب
الهی ای سزاوار ثنای خویش، ای شکر کنندهٔ عطای خویش ای شیرین نمایندهٔ بلای خویش، بنده به ذات خود از ثنای تو عاجز و بعقل خود از شناخت منّت تو عاجز و به توان خود از سزای تو عاجز.
بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۷۰ - مه من چند یار ارجمندان می توان بودن
مه من چند یار ارجمندان می توان بودن
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۶ - خود بد بود آنکس که بدم نام برد
خود بد بود آنکس که بدم نام برد
سعدی : رباعیات
رباعی ۳۶ - کس نیست که غم از دل ما داند برد
کس نیست که غم از دل ما داند برد
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۳۳ - در تابم از دو هندوی آتش پرستشان
در تابم از دو هندوی آتش پرستشان
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۴۰ - خمار وصل، دلم را ز اضطراب شکست
خمار وصل، دلم را ز اضطراب شکست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۵۸ - جانا دل دیوانه دگر بند شکست
جانا دل دیوانه دگر بند شکست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۷۷ - ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی
ز ناله‌های غریبانه منع ما نکنی
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح صدر کمال‌الدین عارض
ای عاقلهٔ چرخ به نام تو مباهی
فلکی شروانی : قصاید
شمارهٔ ۲۲ - در مدح سیدالوزراء جمال الدین مشعر بن عبدالله
ز بهر تهنیت عید بامداد پگاه
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۶۹ - ای ورق گل بهشت از رخ نازکت خجل
ای ورق گل بهشت از رخ نازکت خجل
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۲۰ - گر خسته شوم ز تیر پیکار تو من
گر خسته شوم ز تیر پیکار تو من
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۸۳ - در ره عشق بتان جان ز بلا نتوان برد
در ره عشق بتان جان ز بلا نتوان برد
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۰۷ - ما برزگران این کهن دشت نویم
ما برزگران این کهن دشت نویم