صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۸۴ - گر مصور قلم از موی میان تو کند
گر مصور قلم از موی میان تو کند طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۶۲ - بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود
بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۷ - به غم دوست فکندیم دل خرّم را
به غم دوست فکندیم دل خرّم را وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۴۰ - شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق
شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق محتشم کاشانی : رباعیات
رباعی ۷۸ - ای خامه ورق چون به مداد آرائی
ای خامه ورق چون به مداد آرائی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۲۴ - بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح
بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمیگردد
دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمیگردد محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۴ - همچو شمعم هست شبها بیرخ آن آفتاب
همچو شمعم هست شبها بیرخ آن آفتاب ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۷۰ - ای سعد فلک بندگی شاه گرفتی
ای سعد فلک بندگی شاه گرفتی عطار نیشابوری : بیان وادی حیرت
گفتار یک صوفی با مردی که کلیدش را گم کرده بود
صوفیی میرفت، آوازی شنید طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۶ - رخ لاله، زلف سنبل، لب غنچه، صوت بلبل
رخ لاله، زلف سنبل، لب غنچه، صوت بلبل محمد بن منور : منقولات
شماره ۹۸ - شیخ گفت عزیزتر از سلیمان نیاید و ملک از وی عظیمتر نیامد با این همه بدست وی جز ب
شیخ گفت عزیزتر از سلیمان نیاید و ملک از وی عظیمتر نیامد با این همه بدست وی جز بادی نبود. وَلِسُلَیمانَ الرّیحَ آنگه قدر ملکتش بوی نمودند کی او را از تخت فروآوردند و صخرجنی را بر جای او نشاندند تا همان ملک که وی را بود وی نیز براند آنگه سلیمان را بوی باز نمودند که این مملکت کرای آن نکند کی بوی باز نگری،این را استحقّاق آن نیست که تو گویی هَب لی مُلکَّالا یَنْبَغی لِاَحدٍ مِنْ بَعْدی. نجمالدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۳ - فصل
آنچه از ازدواج علو روحانی و علو جسمانی پدید آمد دو نوع بود: آسمانها و ملائکه و ازین دو نوع عبارت دو روز فرمود که «فقضیّهن سبع سموات فی یومین.» و آنچه از ازدواج سفل روحانی و سفل جسمانی پدید آمد از چهار نوع بود: مرکبات عناصر و نبات و حیوان و انسان آن را حواله بچهار روز کرد که «فی اربعهٔ ایّام سواء للسّائلین.» اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹۳ - سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گردد
سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گردد سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد
سوزنی از ابلهی درید بسی مرز ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۰۵ - حکایت مرد روستایی ساده که تخم منار کاشت
روستایی از دهی آمد به شهر ادیب الممالک : ترجیعات
شمارهٔ ۴ - در اندرز احزاب سیاسی باتحاد و ترک اختلاف
دست شوی ای طبیب ازین بیمار نظام قاری : مخیّلنامه (در جنگ صوف و کمخا)
بخش ۱ - بنام خطا پوش آمرزگار
بنام خطا پوش آمرزگار مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۴ - خرم به تو داشتم دل بی غم را
خرم به تو داشتم دل بی غم را
شماره ۲۸۴ - گر مصور قلم از موی میان تو کند
گر مصور قلم از موی میان تو کند طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۶۲ - بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود
بس که خیال آن پری، مایه دردسر شود افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۷ - به غم دوست فکندیم دل خرّم را
به غم دوست فکندیم دل خرّم را وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۴۰ - شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق
شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق محتشم کاشانی : رباعیات
رباعی ۷۸ - ای خامه ورق چون به مداد آرائی
ای خامه ورق چون به مداد آرائی واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۲۴ - بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح
بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمیگردد
دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمیگردد محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۴ - همچو شمعم هست شبها بیرخ آن آفتاب
همچو شمعم هست شبها بیرخ آن آفتاب ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۷۰ - ای سعد فلک بندگی شاه گرفتی
ای سعد فلک بندگی شاه گرفتی عطار نیشابوری : بیان وادی حیرت
گفتار یک صوفی با مردی که کلیدش را گم کرده بود
صوفیی میرفت، آوازی شنید طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۶ - رخ لاله، زلف سنبل، لب غنچه، صوت بلبل
رخ لاله، زلف سنبل، لب غنچه، صوت بلبل محمد بن منور : منقولات
شماره ۹۸ - شیخ گفت عزیزتر از سلیمان نیاید و ملک از وی عظیمتر نیامد با این همه بدست وی جز ب
شیخ گفت عزیزتر از سلیمان نیاید و ملک از وی عظیمتر نیامد با این همه بدست وی جز بادی نبود. وَلِسُلَیمانَ الرّیحَ آنگه قدر ملکتش بوی نمودند کی او را از تخت فروآوردند و صخرجنی را بر جای او نشاندند تا همان ملک که وی را بود وی نیز براند آنگه سلیمان را بوی باز نمودند که این مملکت کرای آن نکند کی بوی باز نگری،این را استحقّاق آن نیست که تو گویی هَب لی مُلکَّالا یَنْبَغی لِاَحدٍ مِنْ بَعْدی. نجمالدین رازی : رسالهٔ عشق و عقل (معیار الصدق فی مصداق العشق)
بخش ۳ - فصل
آنچه از ازدواج علو روحانی و علو جسمانی پدید آمد دو نوع بود: آسمانها و ملائکه و ازین دو نوع عبارت دو روز فرمود که «فقضیّهن سبع سموات فی یومین.» و آنچه از ازدواج سفل روحانی و سفل جسمانی پدید آمد از چهار نوع بود: مرکبات عناصر و نبات و حیوان و انسان آن را حواله بچهار روز کرد که «فی اربعهٔ ایّام سواء للسّائلین.» اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۶۹۳ - سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گردد
سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گردد سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد
سوزنی از ابلهی درید بسی مرز ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۲۰۵ - حکایت مرد روستایی ساده که تخم منار کاشت
روستایی از دهی آمد به شهر ادیب الممالک : ترجیعات
شمارهٔ ۴ - در اندرز احزاب سیاسی باتحاد و ترک اختلاف
دست شوی ای طبیب ازین بیمار نظام قاری : مخیّلنامه (در جنگ صوف و کمخا)
بخش ۱ - بنام خطا پوش آمرزگار
بنام خطا پوش آمرزگار مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۴ - خرم به تو داشتم دل بی غم را
خرم به تو داشتم دل بی غم را
