خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که هنوز از تعلقات مادی (آب و گل) رها نشده است، اما خود را فراتر از ملیت‌های خاص (رومی و افغانی) می‌داند. او ابتدا خود را موجودی بی‌رنگ و بو توصیف می‌کند و سپس به هویت‌های هندی و تورانی اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
هنوز از بند آب و گل نرستی
هنوز از بند آب و گل نرستی
تو گوئی رومی و افغانیم من ۱
من اول آدم بی رنگ و بویم
از آن پس هندی و تورانیم من ۲
تو گوئی رومی و افغانیم من ۱
من اول آدم بی رنگ و بویم
از آن پس هندی و تورانیم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بهر دل عشق رنگ تازه بر کرد
گوهر بعدی:مرا ذوق سخن خون در جگر کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
