قاآنی شیرازی : مسمطات
شمارهٔ ۴ - وله ایضاً فی مدحه
باز برآمد به کوه رایت ابر بهار
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۲ - گر کسی در عشق آهی می‌کند
گر کسی در عشق آهی می‌کند
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۱۹ - به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را
به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را
سعدی : غزلیات
غزل ۵۱ - آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است
آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است
کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - و له ذوالرّدفین من الماضی الی المستقبل فی مدحه
سپیده دم که نسیم بهار می آمد
غبار همدانی : غزلیات
شماره ۳۸ - بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۷۸ - تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۵ - گاهی به نوای بی نوایان گردم
گاهی به نوای بی نوایان گردم
ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٨٠ - وله ایضاً
دوش بادی مشکبو آمد بهنگام سحر
ابن یمین فَرومَدی : مثنویات
شمارهٔ ٩ - مثنوی مجلس افروز
یا الهی مرا زمن بستان
سعیدا : غزلیات
شماره ۵۴ - با تهی دستی علو همت است این از حباب
با تهی دستی علو همت است این از حباب
نشاط اصفهانی : قطعات
شماره ۲۲ - اگر چه در برویم از ستم ای پاسبان بستی
اگر چه در برویم از ستم ای پاسبان بستی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۴۹ - موج دریا را به عین ما ببین
موج دریا را به عین ما ببین
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۳ - بسیار گرم پیش منه در هلاک ما
بسیار گرم پیش منه در هلاک ما
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۰۴ - العبره
ز عبرت گویمت تعبیر باهر
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۴۸ - گلزار جنتست رخ حور پیکرش
گلزار جنتست رخ حور پیکرش
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۷۸ - گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی
گر آفتاب نباشد تو ماه چهره تمامی
سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۸ - در سمن با آن طراوت حسن این رخسار نیست
در سمن با آن طراوت حسن این رخسار نیست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۸۷ - کس نیست که از غمت به زاری نگریست
کس نیست که از غمت به زاری نگریست
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۹۹ - این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای
این شناسی که: از آن شهر و دیار آمده ای