مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود
سپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۳۳ - دل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد
دل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۶۴ - در شرح حال زلیخا بعد از وفات عزیز مصر و استیلای محبت یوسف علیه السلام بر وی و ابتلای وی به محنت فراق
دلی کز دلبری ناشاد باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۳۴ - شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس
شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس ادیب الممالک : اضافات
شماره ۸ - سی چهل سال از این پیش و یا برتر از این
سی چهل سال از این پیش و یا برتر از این ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹ - گر کار به کام آرزو نیست مرا
گر کار به کام آرزو نیست مرا عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
جان را خطرِ روزِ پسین بایددید شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نه
آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی است
خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۸۴ - خبر یافتن فرامرز از گرفتن بهمن،شهر سیستان و گرفتار شدن زال
فرامرز را آگهی شد که زال قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۹ - ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی
ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی عطار نیشابوری : دفتر دوم
در عین ذات و حقیقت صفات و کاف و نون فرماید
ز اصل کاف و نون گشتی تو پیدا رشیدالدین میبدی : ۱- سورة الفاتحة
النوبة الاولى
قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ بنام خداوند الرَّحْمنِ جهان دار دشمن پرور ببخشایندگى الرَّحِیمِ (۱) دوست بخشاى بمهربانى الْحَمْدُ لِلَّهِ ستایش نیکو و ثناء بسزا خداى را رَبِّ الْعالَمِینَ (۲) خداوند جهانیان و دارنده ایشان الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (۳) فراخ بخشایش مهربان مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) خداوند روز رستخیز و پادشاه روز شمار و پاداش رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵ - همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست
همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست نسیمی : غزلیات
شماره ۴۴ - چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست
چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - جانا بچشم رحمت بنگر به بینوایان
جانا بچشم رحمت بنگر به بینوایان قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۳ - در موعظت و نصیحت گوید
مکن دین در سر دنیا ز خودرائی و نادانی عطار نیشابوری : دفتر دوم
بود این آن زمان از خویش پنهان
نه اصل خون ز حیوان و نباتست رشیدالدین میبدی : ۳۴- سورة سبا- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: قُلْ پیغامبر من بگوى، مَنْ یَرْزُقُکُمْ آن کیست که روزى میدهد شما را؟ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ از آسمان و زمین، قُلِ اللَّهُ هم تو گوى که خداى، وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ ما یا شما، لَعَلى هُدىً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۲۴) بر راه راستیم یا در گمراهى آشکارا. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۴ - راه عشق او که اکسیر بلاست
راه عشق او که اکسیر بلاست
شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود
سپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۳۳ - دل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد
دل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۶۴ - در شرح حال زلیخا بعد از وفات عزیز مصر و استیلای محبت یوسف علیه السلام بر وی و ابتلای وی به محنت فراق
دلی کز دلبری ناشاد باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۳۴ - شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس
شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس ادیب الممالک : اضافات
شماره ۸ - سی چهل سال از این پیش و یا برتر از این
سی چهل سال از این پیش و یا برتر از این ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹ - گر کار به کام آرزو نیست مرا
گر کار به کام آرزو نیست مرا عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
جان را خطرِ روزِ پسین بایددید شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نه
آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نه اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی است
خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی است سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۸۴ - خبر یافتن فرامرز از گرفتن بهمن،شهر سیستان و گرفتار شدن زال
فرامرز را آگهی شد که زال قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۵۹ - ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی
ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی عطار نیشابوری : دفتر دوم
در عین ذات و حقیقت صفات و کاف و نون فرماید
ز اصل کاف و نون گشتی تو پیدا رشیدالدین میبدی : ۱- سورة الفاتحة
النوبة الاولى
قوله تعالى بِسْمِ اللَّهِ بنام خداوند الرَّحْمنِ جهان دار دشمن پرور ببخشایندگى الرَّحِیمِ (۱) دوست بخشاى بمهربانى الْحَمْدُ لِلَّهِ ستایش نیکو و ثناء بسزا خداى را رَبِّ الْعالَمِینَ (۲) خداوند جهانیان و دارنده ایشان الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ (۳) فراخ بخشایش مهربان مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ (۴) خداوند روز رستخیز و پادشاه روز شمار و پاداش رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵ - همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست
همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست نسیمی : غزلیات
شماره ۴۴ - چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست
چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - جانا بچشم رحمت بنگر به بینوایان
جانا بچشم رحمت بنگر به بینوایان قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۳ - در موعظت و نصیحت گوید
مکن دین در سر دنیا ز خودرائی و نادانی عطار نیشابوری : دفتر دوم
بود این آن زمان از خویش پنهان
نه اصل خون ز حیوان و نباتست رشیدالدین میبدی : ۳۴- سورة سبا- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: قُلْ پیغامبر من بگوى، مَنْ یَرْزُقُکُمْ آن کیست که روزى میدهد شما را؟ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ از آسمان و زمین، قُلِ اللَّهُ هم تو گوى که خداى، وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ ما یا شما، لَعَلى هُدىً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۲۴) بر راه راستیم یا در گمراهى آشکارا. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۴ - راه عشق او که اکسیر بلاست
راه عشق او که اکسیر بلاست
