عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۶۲ - بحری که همه عمر به یکدم بینی
بحری که همه عمر به یکدم بینی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۱۴ - آورده اقبالم دگر تا سجدهٔ این در کنم
آورده اقبالم دگر تا سجدهٔ این در کنم اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
اگر دانا دل و صافی ضمیر است
اگر دانا دل و صافی ضمیر است امامی هروی : رباعیات
شماره ۱۹ - بی روی تو گرزآنکه نمی داشت دلم
بی روی تو گرزآنکه نمی داشت دلم فردوسی : کیقباد
بخش ۵ - وزانجا سوی پارس اندر کشید
وزانجا سوی پارس اندر کشید احمد شاملو : باغ آینه
کلید
رفتم فرو به فکر و فتاد از کفم سبو سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۲۹ - پسرا تا کی از این خواهد بود
پسرا تا کی از این خواهد بود غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - داغم از پرده دل رو به قفا می آید
داغم از پرده دل رو به قفا می آید سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۸ - دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل
دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر بشر حافی رحمة الله علیه
آن مبارز میدان مجاهده، آن مجاهز ایوان مشاهده، آن عامل کارگاه هدایت، آن کامل بارگاه عنایت، آن صوفی صافی، بشر حافی رحمة الله علیه، مجاهدة عظیم داشته است و شانی رفیع، و مشار الیه قوم بود. فضیل عیاض دریافته بود، و مرید خال خود بود، علی بن حشرم، و در علم اصول و فروع عالم بود. مولد او از مرو بود. به بغداد نشستی و ابتدای توبه او آن بود که شوریدة روزگار بود. یک روز مست می‌رفت. کاغذی یافت بر آنجا نوشته بسم الله الرحمن الرحیم. عطری خرید و آن کاغذ را معطر کرد و به تعظیم آن کاغذ را در خانه نهاد. بزرگی آن شب به خواب دید که گفتند: بشر را بگوی طیبت اسمنا فطیبناک و بجلت اسمنا فبجلناک و طهرت اسمنا فطهرناک فبعزتی لاطیبن اسمک فی الدنیا و الاخرة. آن بزرگ گفت: مردی فاسق است. مگر به غلط بینم می‌بینم. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۹۴ - چو دل چوگان زلفت در نظر دید
چو دل چوگان زلفت در نظر دید ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۸۹ - هراسان نشدن ببیکن و رضای رخصت دادن سپاه را
به رفتن ها خوش و ناخوش رضا داد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد
گر بر دل ما گرد ملالت باشد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - در عشق، رگ جان گرفتار برند
در عشق، رگ جان گرفتار برند سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۹ - شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه
شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۳۳ - کناره گرد خطرهای بیکران دارد
کناره گرد خطرهای بیکران دارد سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش
مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۲۱ - به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟
به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟ سعیدا : غزلیات
شماره ۴۱۷ - خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع
خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - یار برداشت ز رخ پرده برای دل من
یار برداشت ز رخ پرده برای دل من
شماره ۶۲ - بحری که همه عمر به یکدم بینی
بحری که همه عمر به یکدم بینی وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۱۴ - آورده اقبالم دگر تا سجدهٔ این در کنم
آورده اقبالم دگر تا سجدهٔ این در کنم اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
اگر دانا دل و صافی ضمیر است
اگر دانا دل و صافی ضمیر است امامی هروی : رباعیات
شماره ۱۹ - بی روی تو گرزآنکه نمی داشت دلم
بی روی تو گرزآنکه نمی داشت دلم فردوسی : کیقباد
بخش ۵ - وزانجا سوی پارس اندر کشید
وزانجا سوی پارس اندر کشید احمد شاملو : باغ آینه
کلید
رفتم فرو به فکر و فتاد از کفم سبو سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۲۹ - پسرا تا کی از این خواهد بود
پسرا تا کی از این خواهد بود غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - داغم از پرده دل رو به قفا می آید
داغم از پرده دل رو به قفا می آید سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۸ - دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل
دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر بشر حافی رحمة الله علیه
آن مبارز میدان مجاهده، آن مجاهز ایوان مشاهده، آن عامل کارگاه هدایت، آن کامل بارگاه عنایت، آن صوفی صافی، بشر حافی رحمة الله علیه، مجاهدة عظیم داشته است و شانی رفیع، و مشار الیه قوم بود. فضیل عیاض دریافته بود، و مرید خال خود بود، علی بن حشرم، و در علم اصول و فروع عالم بود. مولد او از مرو بود. به بغداد نشستی و ابتدای توبه او آن بود که شوریدة روزگار بود. یک روز مست می‌رفت. کاغذی یافت بر آنجا نوشته بسم الله الرحمن الرحیم. عطری خرید و آن کاغذ را معطر کرد و به تعظیم آن کاغذ را در خانه نهاد. بزرگی آن شب به خواب دید که گفتند: بشر را بگوی طیبت اسمنا فطیبناک و بجلت اسمنا فبجلناک و طهرت اسمنا فطهرناک فبعزتی لاطیبن اسمک فی الدنیا و الاخرة. آن بزرگ گفت: مردی فاسق است. مگر به غلط بینم می‌بینم. امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۹۴ - چو دل چوگان زلفت در نظر دید
چو دل چوگان زلفت در نظر دید ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۸۹ - هراسان نشدن ببیکن و رضای رخصت دادن سپاه را
به رفتن ها خوش و ناخوش رضا داد فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد
گر بر دل ما گرد ملالت باشد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - در عشق، رگ جان گرفتار برند
در عشق، رگ جان گرفتار برند سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۹ - شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه
شهی که شنقر عنقا شکار او را ماه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۳۳ - کناره گرد خطرهای بیکران دارد
کناره گرد خطرهای بیکران دارد سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۵۵ - مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش
مست حسنی که ندارد خبر از آفاقش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۲۱ - به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟
به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟ سعیدا : غزلیات
شماره ۴۱۷ - خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع
خویش را یکبارگی تا سختم از دل وداع صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - یار برداشت ز رخ پرده برای دل من
یار برداشت ز رخ پرده برای دل من