شماره ۶۵ - چند روزی در جهان ای عمر مهمانی بس است

چند روزی در جهان ای عمر مهمانی بس است
از حصول مدعا آه پشیمانی بس است ۱

آرزوی جاه داری گر ز نقش اعتبار
یاد تعمیر خیالت خانه ویرانی بس است ۲

گشتی از درس کمال امروز غافل مر تو را
همچو یبروج الصنم یک نام انسانی بس است ۳

چند گوئی کز تعلق های امکان بگذرم
بگذری گر از جهان یک دامن افشانی بس است ۴

گیر در راه طلب از نقش پای او سبق
مر تو را آئینه سان یک چشم حیرانی بس است ۵

تا کجا خواهی کز آشفتن به جمعیت رسم
از تصورهای زلفش یک پریشانی بس است ۶

گر همی خواهی که اسپ خویش از فرزین کنی
در بساط نرد غم یک دانه گردانی بس است ۷

دوش از سیب زنخدانش گرفتی بهره ای
از لب لعلش تو را امروز خوبانی بس است ۸

تا به کی گوئی که خوانم دفتر عشاق را؟!
از کتاب محنتش یک سطر اگر خوانی بس است! ۹

کعبه بیت الله فکر مرا طغرل کنون
از شکار صید معنی ها یکی بانی بس است! ۱۰