شماره ۶۴ - تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است

تا زلف تو در خرمن گل غالیه بیز است
در دور قمر بین که قران مشتری ریز است ۱

ترسم که به دل رخنه زند مردم چشمت
ور نه ز چه رو خنجر مژگان تو تیز است؟! ۲

مقتول تو را نیست ازآن صورت مردن
برق دم شمشیر تو تا آئینه ریز است ۳

زحمتکش عشقم که چه هجران و چه وصلت
از دست جفای تو کجا جای گریز است؟! ۴

هر جا که ز نقش کف پای تو نشانیست
چون عرصه محشر همه دلم غلغله خیز است ۵

افسانه حسن تو هر آن گوش که بشنید
در دعوی زیبائی یوسف به ستیز است ۶

هر کس که سواد خط مشکین تو را دید
در قافیه حسن بگفتا که تمیز است ۷

فرهنگ سخن های دقیق من طغرل
نه طور «صراح » است نه گفتار «همیز» است ۸