واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۱۲ - فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند
فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۹۲ - شیخ عمر شوکانی گفت کی خواجه محمد پدر امام اجل مالکان شوکانی در حال جوانی قبا و کلاه داشتی. روزی شیخ ابوسعید نشسته بود، او پیش شیخ برگذشت. شیخ گفت آن ج
شیخ عمر شوکانی گفت کی خواجه محمد پدر امام اجل مالکان شوکانی در حال جوانی قبا و کلاه داشتی. روزی شیخ ابوسعید نشسته بود، او پیش شیخ برگذشت. شیخ گفت آن جوان در میان آن قبای عاریه است. این خبر با او رسانیدند او گفت چنانست کی شیخ فرموده است و دیر است تا مرا این معنی اندرون می‌رنجاند. بسی بر نیامده بود کی توبه کرد و سرایی بزرگ خانقاه کرده و مالی بسیار در راه این طایفه و شیخ صرف کرد و چهل مرد صوفی در خانقاه خویش بنشاند در شوکان و گنبد خانۀ عالی و منارۀ کی در شوکان هست هر دو از مال خویش کرد.. عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۲۸ - آن مرغ که بود از می معنی مست
آن مرغ که بود از می معنی مست امیرخسرو دهلوی : مطلع‌الانوار
بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن
باغ در ایام بهاران خوش است ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٨١ - همی گفتم از راه ضجرت شبی
همی گفتم از راه ضجرت شبی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۱ - بسکه تلخی چشانده هجرانم
بسکه تلخی چشانده هجرانم فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۸۱ - آن شب که می از لبت شکرنوش شود
آن شب که می از لبت شکرنوش شود واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۲۹ - خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن
خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۳۵ - تیغ ملک شرق خداوند جهان
تیغ ملک شرق خداوند جهان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - به آنکه بر سرلطفی مکش ز منت خویشم
به آنکه بر سرلطفی مکش ز منت خویشم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۴۳۸ - آتش عشقش خوشی در ما گرفت
آتش عشقش خوشی در ما گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۳ - مدام چشم تو مست شراب می باید
مدام چشم تو مست شراب می باید عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۴۷ - هر گاه که گوهر محبّت جویی
هر گاه که گوهر محبّت جویی میرداماد : رباعیات
شماره ۸۸ - آوای تو بر دل حزین ما را راح
آوای تو بر دل حزین ما را راح خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۶ - نقدی ست دل که سکّهٔ محنت به نام اوست
نقدی ست دل که سکّهٔ محنت به نام اوست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۵ - نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا
نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۷۵ - تو را چکار که در سفره چیست یا ز کجاست
تو را چکار که در سفره چیست یا ز کجاست فضولی : مقطعات
شماره ۳۱ - دوش طفلی پری رخی دیدم
دوش طفلی پری رخی دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود
شماره ۳۱۲ - فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند
فرداست اینکه زمره شاهنشهان کشند حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۹۲ - شیخ عمر شوکانی گفت کی خواجه محمد پدر امام اجل مالکان شوکانی در حال جوانی قبا و کلاه داشتی. روزی شیخ ابوسعید نشسته بود، او پیش شیخ برگذشت. شیخ گفت آن ج
شیخ عمر شوکانی گفت کی خواجه محمد پدر امام اجل مالکان شوکانی در حال جوانی قبا و کلاه داشتی. روزی شیخ ابوسعید نشسته بود، او پیش شیخ برگذشت. شیخ گفت آن جوان در میان آن قبای عاریه است. این خبر با او رسانیدند او گفت چنانست کی شیخ فرموده است و دیر است تا مرا این معنی اندرون می‌رنجاند. بسی بر نیامده بود کی توبه کرد و سرایی بزرگ خانقاه کرده و مالی بسیار در راه این طایفه و شیخ صرف کرد و چهل مرد صوفی در خانقاه خویش بنشاند در شوکان و گنبد خانۀ عالی و منارۀ کی در شوکان هست هر دو از مال خویش کرد.. عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۲۸ - آن مرغ که بود از می معنی مست
آن مرغ که بود از می معنی مست امیرخسرو دهلوی : مطلع‌الانوار
بخش ۱۲ - بهار و خزان طبیعت و شباهت طبیعت آدمی به آن
باغ در ایام بهاران خوش است ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٨١ - همی گفتم از راه ضجرت شبی
همی گفتم از راه ضجرت شبی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۱۱ - بسکه تلخی چشانده هجرانم
بسکه تلخی چشانده هجرانم فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۸۱ - آن شب که می از لبت شکرنوش شود
آن شب که می از لبت شکرنوش شود واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۲۹ - خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن
خویش را آزاد خواهی، صید دام دوست کن امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۳۵ - تیغ ملک شرق خداوند جهان
تیغ ملک شرق خداوند جهان وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۷۳ - به آنکه بر سرلطفی مکش ز منت خویشم
به آنکه بر سرلطفی مکش ز منت خویشم شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۴۳۸ - آتش عشقش خوشی در ما گرفت
آتش عشقش خوشی در ما گرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۱۳ - مدام چشم تو مست شراب می باید
مدام چشم تو مست شراب می باید عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شماره ۴۷ - هر گاه که گوهر محبّت جویی
هر گاه که گوهر محبّت جویی میرداماد : رباعیات
شماره ۸۸ - آوای تو بر دل حزین ما را راح
آوای تو بر دل حزین ما را راح خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۶ - نقدی ست دل که سکّهٔ محنت به نام اوست
نقدی ست دل که سکّهٔ محنت به نام اوست صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۵ - نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا
نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۷۵ - تو را چکار که در سفره چیست یا ز کجاست
تو را چکار که در سفره چیست یا ز کجاست فضولی : مقطعات
شماره ۳۱ - دوش طفلی پری رخی دیدم
دوش طفلی پری رخی دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود