عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۲۶ - در حبسِ وجود از چه افتادم من
در حبسِ وجود از چه افتادم من یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱ - به جز ارواح مکرم که ز دیوان ازل
به جز ارواح مکرم که ز دیوان ازل شیخ بهایی : مثنویات پراکنده
شماره ۱۰ - عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
عادت ما نیست، رنجیدن ز کس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟ کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۶۹ - دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت
دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۹ - آه که خاک راه شد دیده من براه تو
آه که خاک راه شد دیده من براه تو محتشم کاشانی : قطعات
شماره ۷۱ - شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۹۲ - گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت
گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم
موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۲۷ - شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم
شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۱۱ - بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک
بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۳ - از می که عدو شکار شست من و تست
از می که عدو شکار شست من و تست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۱۹ - تا سبزه خط از لب جانان برآمده
تا سبزه خط از لب جانان برآمده نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی
و چون بلاد عراق و پارس بر دست لشکرهای اسلام فتح شد و صبح ملت حق بر آن نواحی طلوع کرد ذکر این کتاب بر اسماع خلفا می‌گذشت و ایشان را بدان میلی و شعفی می‌بود تا در نوبت امیرالمومنین ابوجعفر منصوربن علی بن عبدالله بن العباس رضی الله عنهم، که دوم خلیفت بوده است از خاندان عم مصطفی صلی الله علیه و رضی عن عمه، ابن المقفع آن را از زبان پهلوی بلغت تازی ترجمه کرد، و آن پادشاه را بران اقبالی تمام افتاد و دیگر اکابر امت بدان اقتدا کردند. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۲۰ - صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان
صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۷۸ - این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۴ - پامال ترکتاز خزان شد بهار ما
پامال ترکتاز خزان شد بهار ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۱ - حسرت فرو خورم چه به رویت نظر کنم
حسرت فرو خورم چه به رویت نظر کنم صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
شماره ۲۶ - در حبسِ وجود از چه افتادم من
در حبسِ وجود از چه افتادم من یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱ - به جز ارواح مکرم که ز دیوان ازل
به جز ارواح مکرم که ز دیوان ازل شیخ بهایی : مثنویات پراکنده
شماره ۱۰ - عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
عادت ما نیست، رنجیدن ز کس اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۷ - درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم
درعشق گنهکارم اگر خاک نگردم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۰۳ - (تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟
(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟ کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۶۹ - دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت
دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۸۹ - آه که خاک راه شد دیده من براه تو
آه که خاک راه شد دیده من براه تو محتشم کاشانی : قطعات
شماره ۷۱ - شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۹۲ - گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت
گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفت خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم
موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتری جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۲۷ - شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم
شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۱۱ - بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک
بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۳ - از می که عدو شکار شست من و تست
از می که عدو شکار شست من و تست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۱۹ - تا سبزه خط از لب جانان برآمده
تا سبزه خط از لب جانان برآمده نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی
و چون بلاد عراق و پارس بر دست لشکرهای اسلام فتح شد و صبح ملت حق بر آن نواحی طلوع کرد ذکر این کتاب بر اسماع خلفا می‌گذشت و ایشان را بدان میلی و شعفی می‌بود تا در نوبت امیرالمومنین ابوجعفر منصوربن علی بن عبدالله بن العباس رضی الله عنهم، که دوم خلیفت بوده است از خاندان عم مصطفی صلی الله علیه و رضی عن عمه، ابن المقفع آن را از زبان پهلوی بلغت تازی ترجمه کرد، و آن پادشاه را بران اقبالی تمام افتاد و دیگر اکابر امت بدان اقتدا کردند. جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۲۰ - صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان
صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۷۸ - این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر
این عمر، که برده‌ای تو بی‌یار بسر فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۴ - پامال ترکتاز خزان شد بهار ما
پامال ترکتاز خزان شد بهار ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۱ - حسرت فرو خورم چه به رویت نظر کنم
حسرت فرو خورم چه به رویت نظر کنم صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۱۲ - قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی
قد رعنای ترا تا دید، از شرمندگی